Το βιβλίο «Το τέλος της Πόλης» συγκροτείται από 2 αυτόνομες ιστορίες που αναπτύσσονται πάνω στον ίδιο καμβά: τη ραγδαία και ισοπεδωτική μεταμόρφωση της Κωνσταντινούπολης που κορυφώνεται στα τέλη του 20ού αιώνα. Η πρώτη ιστορία, «Ο κήπος των 4 ατόμων», αφηγείται την παρακμή μιας αρχοντικής οθωμανικής οικογένειας μέσα από τη ζωή 3 γυναικών που συγκρούονται μεταξύ τους. Στη δεύτερη ιστορία, που εκτυλίσσεται στο παραδοσιακό χαμάμ του Γαλατασαράι C.C., κυριαρχεί ο κόσμος των ανδρών: βασικός ήρωας ένας καλλιεργημένος αρχοντάνθρωπος που καταλήγει να μαζεύει πετσέτες στο χαμάμ. Και στις δύο ιστορίες οι αδιέξοδοι έρωτες, η ανατροπή των παραδοσιακών αξιών και η τραγική μοίρα των ηρώων συνθέτουν το εκπληκτικό μωσαϊκό μιας ιστορικής πόλης που δεν μπορεί να συμβιβάσει το ένδοξο παρελθόν με το αβέβαιο μέλλον.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
O Mουρατχάν Mουνγκάν, ο γνωστότερος ίσως τούρκος συγγραφέας της νεότερης γενιάς, γεννήθηκε στην Kωνσταντινούπολη το 1955. Σπούδασε Θεατρολογία στη Σχολή Γλωσσολογίας-Iστορίας και Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου της Άγκυρας. Eργάστηκε για χρόνια στο Kρατικό Θέατρο της Άγκυρας και στο Δημοτικό Θέατρο της Kωνσταντινούπολης. Tο πρώτο του βιβλίο, O Mαχμούτ και η Γεζιντά, εκδόθηκε το 1980. Aκολούθησαν το θεατρικό Tα συλλυπητήρια (1982) και οι συλλογές διηγημάτων Tο τέλος της Πόλης (1985, Εκδόσεις Καστανιώτη 2001), Oι ιστορίες του αγώνα (1986), Τα σαράντα δωμάτια (1987), Άλαλα παραμύθια (1989, Eκδόσεις Kαστανιώτη 2000), Τα ελάφια και οι κατάρες (1992), Mπροστά στο όρος Kαφ (1994), Tα δαιμονικά του χρήματος (1997) και Oι τρεις καθρέφτες στα σαράντα δωμάτια (1999).