Ο αφηγητής του μυθιστορήματος είναι ένα νεαρό αγόρι που ζει με τους παππούδες του. Ο επαναστάτης, ομιλητικός παππούς του συνηθίζει να δραπετεύει από το παρόν αφηγούμενος ιστορίες από το παρελθόν, υφαίνοντας για τον εγγονό του ένα δίχτυ από ιστορίες που ανακατεύουν τα οικογενειακά γεγονότα με βιβλικούς και μυθικούς χαρακτήρες. Το πλαίσιο αυτό έρχεται να ενισχύσει η ιστορία του παιδιού, ο οποίος πρόδωσε την οικογένειά του για να θεωρηθεί στη συνέχεια προδότης και από την πολιτική εξουσία. Το «Τέλος ενός οικογενειακού χρονικού» εκτυλίσσεται έτσι σε ομόκεντρους κύκλους, δημιουργώντας μια δική του πραγματικότητα, τόσο επάνω στην απλή καθημερινότητα της παιδικής ηλικίας όσο και στις δαιδαλώδεις πολιτικές ανακατατάξεις της Ουγγαρίας της δεκαετίας του `50. Ένα μυθιστόρημα που θεωρήθηκε σε όλο τον κόσμο το αριστούργημα της σύγχρονης ουγγρικής λογοτεχνίας.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
O Πέτερ Νάντας γεννήθηκε στη Βουδαπέστη το 1942. Η μητέρα του πέθανε όταν ήταν πολύ μικρός, και μεγάλωσε σε ένα ορφανοτροφείο μετά την αυτοκτονία του πατέρα του το 1956, αποτέλεσμα του άδοξου τέλους της ουγγρικής εξέγερσης. Πριν αφοσιωθεί αποκλειστικά στη λογοτεχνία, το 1969, είχε εργαστεί ως φωτορεπόρτερ και δημοσιογράφος. Χάρις στα δύο μυθιστορήματά του Το τέλος ενός οικογενειακού χρονικού (1977) και Το βιβλίο των αναμνήσεων (1997), θεωρείται από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ευρωπαίους συγγραφείς. Ζει στην Oυγγαρία.