Δέκα σημαντικοί Έλληνες συγγραφείς υπερβαίνουν τα όρια της επικαιρότητας, στέκονται στο εκρηκτικό σταυροδρόμι όπου βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα και αποτυπώνουν το Στίγμα της εποχής μας. Ο Χρήστος Αστερίου, ο Βασίλης Γκουρογιάννης, ο Θεόδωρος Γρηγοριάδης, ο Πέτρος Μάρκαρης, ο Δημήτρης Νόλλας, ο Νίκος Παναγιωτόπουλος, ο Αλέξης Πανσέληνος, η Κάλλια Παπαδάκη, η Σώτη Τριανταφύλλου και ο Σταμάτης Φασουλής, με τα διηγήματα, τις ιστορίες τους και την αιχμηρή γραφίδα `παρά πόδα`, στήνουν τον σύγχρονο Έλληνα μπροστά στο είδωλό του και τον απογυμνώνουν από κάθε πλάνη και προκατάληψη. Έμπνευσή τους είναι η αφώτιστη πραγματικότητα, αυτή που αποκρύπτεται ή διαστρεβλώνεται στον κυρίαρχο δημόσιο λόγο. Ήρωές τους οι άνθρωποι της διπλανής μας πόρτας, αλλά και εκείνοι που προέρχονται από την άκρη της πόλης. Στόχος τους η αναδιαπραγμάτευση των αξιών μας, η αναθεώρηση των νοοτροπιών και η αφύπνιση από τη νάρκη του σκοταδισμού, του εγκλεισμού και του ανέφελου ναρκισσισμού μας.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
Aπόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Eθνικού Θεάτρου. Πρώτη εμφάνιση: θίασος Γιάννη Φέρτη – Ξένιας Kαλογεροπούλου στον Eπιθεωρητή του Γκόγκολ. Bασικό στέλεχος του «Eλεύθερου Θεάτρου» και αργότερα της «Eλεύθερης Σκηνής» μέχρι το 1986. Ως σκηνοθέτης δούλεψε με τους περισσότερους θιάσους της Aθήνας, ανεβάζοντας σχεδόν όλα τα είδη θεάτρου, από επιθεώρηση, μιούζικαλ, μέχρι Tσέχωφ και Aριστοφάνη. Aπό το 1992 στο θέατρο «Bεάκη» ανεβάζει ελληνικό ρεπερτόριο με έργα που γράφτηκαν από τις αρχές του αιώνα μέχρι σήμερα.
Eκτός από τα έργα που έχει σκηνοθετήσει για το «Eλεύθερο Θέατρο» και την «Eλεύθερη Σκηνή», τα περισσότερα επιθεωρήσεις και νεοελληνικά, έχει ανεβάσει: Bρυκόλακες του Ίψεν, Present…
Ο Αλέξης Πανσέληνος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1943. Σπούδασε νομικά και εργάζεται ως δικηγόρος. Δημοσίευσε πολλά άρθρα και δοκίμια σε περιοδικά. Ως λογοτέχνης εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1982 με τις νουβέλες Ιστορίες με σκύλους. Το πρώτο του μυθιστόρημα, η Μεγάλη Πομπή, μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε στα γαλλικά από τις Εκδόσεις Griot, στη θαυμάσια μετάφραση του Henri Tonnet. Το 1991 εξέδωσε το δεύτερο μυθιστόρημά του Βραδιές μπαλέτου.
Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1963. Σπούδασε Τεχν. Μηχανικός. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος, αλλά, πολύ σύντομα, στράφηκε στο σενάριο και στην πεζογραφία.
Έχει γράψει τα σενάρια για ταινίες όπως οι Απόντες (1996), ο Βασιλιάς (2002), η Αγρύπνια (2005) –σε σκηνοθεσία Ν. Γραμματικού–, οι Ώρες κοινής ησυχίας (2006, σκ.
Κ. Ευαγγελάκου) κ.ά.
Από τις εκδόσεις Πόλις κυκλοφορούν η συλλογή διηγημάτων του Η ενοχή των υλικών (1997, Βραβείο Μαρίας Ράλλη για πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς) και τα μυθιστορήματα Ο Ζίγκι απ’ τον Μάρφαν – Το ημερολόγιο ενός εξωγήινου (1998), Το γονίδιο της αμφιβολίας (1999) και Αγιογραφία (2003). Βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε αρκετές…