Μια αλληγορία για τον εαυτό, όπως αυτός κατασκευάζεται μέσα από το βλέμμα του άλλου – συντρόφου, εξουσιαστή, θύματος, θύτη. Μια ποίηση που μετατοπίζει το προσωπικό στο πολιτικό, αντιστρέφοντας την σχέση ιδιωτικού και δημόσιου. Μονόπρακτα για τον έρωτα χωρίς σώμα, για το σώμα χωρίς ταυτότητα, για ζωές που βιώνονται εκ των υστέρων σαν να ανήκαν πάντα σε άλλους. Εδώ το σώμα θυμάται πριν από εμάς, η μνήμη επινοεί αυτό που δεν αντέχουμε να ζήσουμε και η φωνή μετακινείται διαρκώς από την γυναίκα στο ίχνος της, από το παρόν σε μια ατέρμονη εκδοχή επιστροφής.
Ανάμεσα σε αρχαία θραύσματα και βιβλικές μορφές, σε μια Αθήνα που ανασκάπτει αδιάκοπα τον εαυτό της, η ποιητική αυτή σύνθεση καταγράφει μια ιδιότυπη επιβίωση: εκεί όπου η επιθυμία δεν βιώνεται, αλλά παρακολουθείται. Αιχμηρή κριτική στην βία της καθημερινότητας, στην υποκρισία του δημόσιου λόγου, στους μηχανισμούς εξουσίας και στις πολιτισμικές συμβάσεις.
Διαβάζεται και ως τρόπος να υπάρχεις χωρίς να έχεις υπάρξει.
Η Αριστέα Παπαλεξάνδρου έχει εκδώσει έξι ποιητικές συλλογές –με πιο πρόσφατες τις Μας προσπερνά (2015, Βραβείο Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών 2017) και Νυχτερινή Βιβλιοθήκη (2020)–, μία συγκεντρωτική: Εφ’ όλης της Εύας. Ποιήματα 2000-2020 (2025) και το δοκίμιο Δρέποντας τα όστρακα των διθυράμβων τους – 1974-2000: Μνείες, κρίσεις κι επικρίσεις για την ποίηση των Ελληνίδων (δύο τόμοι, 2023-2024). Επίσης, το 2023 κυκλοφόρησε, με δική της εισαγωγή και ανθολόγηση, η αφιερωματική έκδοση Μαρία Πολυδούρη. Η συλλογή Μας προσπερνά εκδόθηκε στο Βερμόντ των ΗΠΑ, σε μετάφραση Philip Ramp (It’s Overtaking Us, δίγλωσση έκδοση, Fomite Press, 2020).