Ο ανά χείρας τόμος αποτελείται από τρεις ενότητες εντελώς διαφορετικές στο περιεχόμενο, στην υφή, στον τρόπο προσέγγισης των θεμάτων τους, όπως και στη. . . χρονική απόσταση -δύο και τριών δεκαετιών- που χωρίζει τη `συγγραφή` τους. Εντούτοις διέπονται από την κοινή ελπίδα να λειτουργήσουν -ίσως- ως ερεθίσματα που θα συνέβαλαν, έστω και ελάχιστα, στην ανάπτυξη οποιασδήποτε δυνατής μορφής προβληματισμών σχετικών με το τι δέον γενέσθαι μετά την εκ των έσω κατάρρευση του κυρίαρχου στην επαναστατική Αριστερά -σε παγκόσμια κλίμακα- `σοβιετο-κομμουνιστικού μοντέλου` ή/και τον πλήρη εκφυλισμό -σε πωρωμένο δικτατορικό κρατικο-μονοπωλιακό καπιταλισμό- του αντίστοιχου `μαο-κινεζικού μοντέλου`. Οι ορφανεμένες και καθημαγμένες ιδεολογικο-πολιτικά μάζες και οι διαλυμένες και αποδεκατισμένες δυνάμεις αυτής της άλλοτε πανίσχυρης επαναστατικής Αριστεράς, που επί σχεδόν έναν αιώνα πάλευαν `με ανείπωτη αυταπάρνηση ν` αλλάξουν τον κόσμο`, σήμερα, μετά τον σαρωτικό-καθολικό αφανισμό όλων των αξιών στις οποίες πίστευαν, δεν έχουν πια σε τι άλλο να προσδοκήσουν. . . Εκτός ίσως απ` το να αναφανούν, σαν από κάποιο θαύμα, εντελώς νέες, ρεαλιστικές, ακλόνητα πειστικές απαντήσεις στο μέγιστο ερώτημά τους: `Και τώρα τι κάνουμε;. . .`
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
Ο Ζήσης Θέος είναι δρ. Kοινωνιολογίας της Σχολής Υψηλών Σπουδών Κοινωνικών Επιστημών της Γαλλίας (EHESS), με διευθυντή σπουδών τον P.-H. Chombart de Lauwe, θεμελιωτή διεθνώς της «αστεακής κοινωνιολογίας» (sociologie urbaine). Προηγούμενα η διπλωματική του διατριβή στην ίδια σχολή εγκρίθηκε από τον διαπρεπή ιστορικό-ελληνιστή P. Vidal-Naquet, διευθυντή της σχολής.
Ήταν στέλεχος επί δεκαετία του (ερευνητικού) Κέντρου Κοινωνικής Εθνολογίας και Ψυχοκοινωνιολογίας της Γαλλίας. Εξειδικευμένος στην εφαρμοσμένη «πρωτογενή» έρευνα («στο πεδίο») του δομημένου και κατοικημένου χώρου, με κύριο αντικείμενο των εργασιών του την εγκατοίκηση και διαμόρφωση των κοινωνικών σχέσεων σε νεοανεγειρόμενες τεχνητές νέες πόλεις κοινωνικής κατοικίας, με χιλιάδες κατοικιών η καθεμία απ’ αυτές…