`Για κατατρεγμούς και ταλαιπωρίες παλιών πολιτικών αγωνιστών, σε φυλακές και εξορίες, έχουν γραφτεί αρκετά. Όμως για τις συνθήκες διαβίωσης των εξορισμένων στρατιωτικών (και ιδιαίτερα των παιδιών που κλήθηκαν να κάνουν τη στρατιωτική τους θητεία και τους δόθηκε `φύλλο πορείας` για τη Μακρόνησο – ή μάλλον τους `δόθηκε` συνοδεία ίσαμ` εκεί) λιγότερα απ` όσα θα περίμενε κανείς έχουν δημοσιευθεί. Υπήρξαν `λεπτομέρειες`, περιστατικά ή `σημεία` που είτε δεν μπόρεσαν να γίνουν γνωστά ευρύτερα, είτε έγιναν αλλά αμέσως `κουκουλώθηκαν` για `ευνόητους λόγους“.
Σελίδες που χαρακτηρίζονται έντονα από την αμεσότητα της προσωπικής πικρής εμπειρίας, τη χιουμοριστική έως σαρκαστική διάθεση, αλλά και που σ` αυτές περιγράφονται (ψύχραιμα και αντικειμενικά) καταστάσεις, συνθήκες και συμβάντα στη Μακρόνησο εντελώς άγνωστα και αδιερεύνητα έως σήμερα – σχεδόν μισόν αιώνα από τότε…

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]