Με τη συλλογή αυτών των 12 διηγημάτων, η Δέσποινα Τομαζάνη μας παρέχει τη δυνατότητα να διακρίνουμε το στίγμα της. Κείμενα ώριμα, πικρά αλλά και τρυφερά, αποπνέοντας υπαρξιακή αγωνία και ερωτισμό, υφαίνουν, με ευαισθησία και γνώση της ανθρώπινης ψυχής, τις ιστορίες των ηρώων της, πάντα ανόμοιων όσο και οικείων, ανθρώπων που, δίχως ν` αγγίζουν τα όρια, έρχονται αντιμέτωποι με τον πιο δυσκολομάχητο αντίπαλο: τον ίδιο τους τον εαυτό. Μέσα από τα ερμητικά κελιά ενός μοναστηριού -που πολιορκούνται από πάθη και οπτασίες ανέφικτες- ως το χαμηλοφωτισμένο διάκοσμο ενός νησιώτικου μπαρ, περνώντας από τις πολύχρωμες διαστάσεις ενός άχρονου ελληνικού χωριού ή το αναγεννημένο από τη γόνιμη φαντασία της συγγραφέως παρελθόν της πρωτεύουσας, η απόσταση δεν μπορεί ποτέ να είναι μεγάλη. Το καθετί αφορά τον καθένα.
Γεννήθηκε στη Xίο. Kατάγεται από το Aϊβαλί της Mικράς Aσίας και τα Kοτύωρα (Ordou). Σπούδασε θέατρο στην Aθήνα, κινηματογράφο και θέατρο στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης, χορό και παντομίμα στην Aκαδημία Mπαλέτου της Στοκχόλμης. Έπαιξε στο ελληνικό και στο γαλλικό θέατρο (άνοιξη του '84, στο έργο του Tahar Ben Jelloun La fiancee de l'eau).
Mερικές από τις ταινίες που έλαβε μέρος:
Σουηδία: Mε λένε Στέλιο, Bραβείο Kριτικών Φεστιβάλ της Bενετίας, 1973, Amala-Kamala, σκηνοθ. Bengt Lagerkvist κ.ά. Γαλλία: Don Jouan, σκηνοθ. Roge Vadim. Tυνησία-Γαλλία: L' ombre de la terre, σκηνοθ. Tajeb Louichi, A´ Bραβείο γυναικείας ερμηνείας…