Ο `Δαμασκηνός`, διήγημα για υπολογιστή και διαβήτη, είναι η ιστορία μιας συλλογικής αποτυχίας στη Σερβία του 18ου αιώνα. Το `Ο θεός του παραμυθιού` (που γράφτηκε κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών του 1999 και εκδίδεται για πρώτη φορά διεθνώς) είναι η ιστορία ενός άντρα που, λόγω πολέμου, δεν μπορεί να κάνει έρωτα και μισεί το μέλλον. Στο `Γυάλινο σαλιγκάρι` περιγράφεται η συνάντηση δυο μοναχικών ανθρώπων χάρη σ` έναν αναπτήρα. Τρία «αλληλοεπηρεαζόμενα» διηγήματα, στα οποία ο Πάβιτς αφήνει τον αναγνώστη να διαλέξει τη δική του οδό ανάγνωσης.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
O Mίλοραντ Πάβιτς υπήρξε ο διασημότερος και πλέον μεταφρασμένος σέρβος συγγραφέας που έζησε μεταξύ του 20ού και του 21ου αιώνα. Γεννήθηκε το 1929 στο Βελιγράδι ή «στην όχθη ενός από τους τέσσερις ποταμούς του Παραδείσου» κατά τα λεγόμενά του. Οι κριτικοί της λογοτεχνίας στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, ακριβώς λόγω της πρωτότυπης και λαβυρινθώδους γραφής του, σημείωσαν εγκαίρως ότι η λογοτεχνία του έρχεται από το μέλλον και ότι «σκέφτεται με τον τρόπο που οι υπόλοιποι ονειρευόμαστε». Ο ίδιος έλεγε ότι «δεν έχω βιογραφία, έχω μόνο βιβλιογραφία». Σε αυτήν δεσπόζει αναμφίβολα το ιδιότυπο Tο Λεξικό των Xαζάρων (εκδόσεις Καστανιώτη, 2003, μτφρ.…