Εκείνος μόνος του μακριά της χάνεται σε παραισθήσεις και ονειρικές φαντασιώσεις, για να καταγράψει τις υπαρξιακές ανησυχίες της γενιάς του. Στο καράβι του Δον Αντόνιο θ` αποφασίσει πως η ζωή του θα είναι ό,τι εκείνος επιλέξει. Δραπετεύει από το Λονδίνο, όπου σπουδάζει, και γυρνάει πίσω στην Αθήνα και μετά στην Άνδρο –την ιδιαίτερη πατρίδα του– για να ζήσει τη στασιμότητα της ζωής μακριά από τις μεγαλουπόλεις, για να αντιμετωπίσει τις φοβίες του. Εκείνη, πίσω στο κρύο και βροχερό Λονδίνο, προσπαθεί να εξηγήσει τον κόσμο και τη νέα παγκόσμια τάξη μέσα από τις επιστημονικές της αναζητήσεις. Ο αυθορμητισμός και ο παρορμητισμός της την ωθούν να φύγει για να τον συναντήσει, νιώθοντας –από τις αναμνήσεις εκείνου του δυνατού καλοκαιριού– ότι ξέρει πού θα τον βρει, ότι θα ανακαλύψει επιτέλους έναν κρίκο που να ενώνει τις σιωπηλές τους σκέψεις. Και οι δυο τους, ζώντας σ` όλη τη ζωή τους με μια τάση για φυγή, που δεν είχαν τη δύναμη ποτέ πριν να πραγματοποιήσουν, θα περάσουν ο καθένας στην απουσία του άλλου μια προσωπική οδύσσεια, που θα τους οδηγήσει να είναι ξανά μαζί. Μετά από τον δυνατό αυτό νεανικό τους έρωτα, θα καθορίσουν με ένα διαφορετικό είδος τέχνης την αρχή μιας άλλης εποχής για τον αιώνα που έρχεται…
– Θα καταφέρουμε ν` αλλάξουμε τίποτα;
– Θα κρατήσουμε ό,τι μας αρέσει, θ` αλλάξουμε ό,τι μπορούμε, και ό,τι δεν αλλάζει για όλους θα αλλάξει για μας, εφόσον θα υπάρχει μέσα μας και σε κάποιους άλλους, θα το φανταστούμε τόσο έντονα, που θα έχουμε τη ζωντανή του αίσθηση…
