Μετά την επιτυχημένη έκδοση Τόποι της λογοτεχνίας, η Εταιρεία Συγγραφέων συνεχίζει με έναν δεύτερο τόμο που τιτλοφορείται Τα πάθη στη λογοτεχνία. Εκατό συγγραφείς καταγράφουν και αναστοχάζονται, με ανέκδοτα κείμενά τους ή δημοσιευμένα σε εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά, πάθη όλων των εκφάνσεων. Πάθη κρυφά και φανερά, ανομολόγητες εμμονές και συνήθειες, από τα οποία ο άνθρωπος τυραννιέται, τρέφεται, παρηγορείται, εμπνέεται, κακοφορμίζει, εγκλωβίζεται· πάθη που άλλοτε προσφέρουν ψευδαισθητική διεύρυνση των αισθήσεων και περιστασιακή ευρυχωρία αισθημάτων, άλλοτε πάλι απλώς τον βυθίζουν σ’ ένα πλασματικό ιδιωτικό σύμπαν, ανακουφίζοντας προσωρινά τις ανεπάρκειές του και την αγωνία της ύπαρξης. Ανασφάλειες, ισοπεδωτική καθημερινότητα, άγχος θανάτου, μοναξιά, όλα μοιάζει να τα θεραπεύει προσωρινά ένα πάθος.
Άλλωστε όλες οι αφηγήσεις των ανθρώπων καταγίνονται με τα πάθη: τα περιγράφουν, τα εκφράζουν, προσπαθούν να τα κατανοήσουν ή να τα τιθασεύσουν. Από τις αρχαίες μυθολογίες και τις ιερές Γραφές των θρησκειών, έως τη σύγχρονη λογοτεχνία, που βρίσκει τώρα τρόπους πολύ προσωπικούς να αγγίξει το ολέθριο καταγωγικό αποτύπωμα, που μπορεί και σηκώνει στο φως του απλού ηλεκτρικού λαμπτήρα –κάποτε αναζητώντας ένα Άλλο Φως– το ματωμένο χέρι, τον παραμορφωμένο εαυτό, και κάνει την αναγνώριση τολμώντας την καταγραφή.
Σπούδασε Κλασσική Φιλολογία, Παν/μιο Αθήνας, 1972, και υποστήριξε διατριβή Συγκριτικής Γραμματολογίας, Σορβόννη 1992, με θέμα «Οι Ερινύες επί σκηνής στην Οικογένεια των Ατρειδών : Αισχύλου Ορέστεια, Ζ. Ζιρωντού Ηλέκτρα, Ζ. Π. Σαρτρ Οι μύγες, Τ. Σ. Έλιοτ Η οικογενειακή συγκέντρωση». Σπούδασε επίσης Αγγλική Φιλολογία, καθώς και γερμανικά, ισπανικά, καταλανικά, πορτογαλικά, ρωσικά. Έκανε θεατρικές σπουδές, δίδαξε Ιστορία Θεάτρου και διευθύνει το Θεατρικό Εργαστήρι Ν. Σμύρνης από το 1983.
Πολλά βιβλία της έχουν βραβευτεί – τρία θεατρικά της με Κρατικό Βραβείο, 1989, 1990, 1991. Βραβεύτηκε σαν ηθοποιός (Φεστιβάλ Ιθάκης 1977 & 1978, με την Ομάδα Τέχνης Πάροδος), και σαν μεταφράστρια (2003). Το…
Ο Κυριάκος Χαραλαμπίδης γεννήθηκε στην Κύπρο (1940). Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Παρακολούθησε μαθήματα Θεάτρου στην Αθήνα και ειδικεύτηκε σε θέματα Ραδιοφωνίας στο Μόναχο. Εργάστηκε ως φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση και για τρεις δεκαετίες στο Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, απ’ όπου αφυπηρέτησε ως Διευθυντής Ραδιοφωνίας.
Εξέδωσε δεκατρείς ποιητικές συλλογές: “Πρώτη Πηγή” (Αθήνα 1961), “Η Άγνοια του Νερού”, με πρόλογο Τ.Κ. Παπατσώνη (Ίκαρος, Αθήνα 1967), “Το Αγγείο με τα Σχήματα” (Λευκωσία 1973), “Αχαιών Ακτή” (Λευκωσία 1977 – Άγρα, Αθήνα 2003), “Αμμόχωστος Βασιλεύουσα” (Ερμής, Αθήνα 1982 – Άγρα, Αθήνα 1997) – οι τρεις τελευταίες συλλογές τιμήθηκαν με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης…