[ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΜΕΣ ΣΤΗ ΧΑΜΕΝΗ ΟΙΚΕΙΟΤΗΤΑ]
Έτσι όπως εξελίχθηκε η αρρώστια μου, βοήθησαν πολλοί να μην πεθάνω γρήγορα, με αιμοδοσίες άμεσες και έμμεσες, κυριολεκτικές και μεταφορικές.
Μαζί με το αίμα τους μου έφερναν και κάποιο λουλούδι, και κάποια παρουσία που με ξάφνιασε, γιατί είχα πολύ καιρό να μιλήσω με άνθρωπο.
Κι έτσι η αναπάντεχη συγκίνηση ήταν πολύ πιο δυνατή από τον σωματικό πόνο, και το τέλος ερχόταν πιο γρήγορα κι ανώδυνα.
Τους ευχαριστώ όλους για τη γλυκιά μουσική και τη δυνατή μορφίνη τους.
Ο Βαγγέλης Αθανασόπουλος γεννήθηκε το 1946 στον Πειραιά. Σπούδασε στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο King's College του University of London. Η πρώτη του εμφάνιση στα Γράμματα έγινε το 1964 με κριτικό άρθρο που δημοσιεύθηκε στη Φιλολογική Βραδινή. Ακολούθησαν δύο διηγήματα, «Επαφή και αποστροφή» και «Οι τρόποι του κάλλους», ενώ για το πρώτο αυτοτελές λογοτεχνικό βιβλίο του, Εαυτόν τιμωρούμενος, που κυκλοφόρησε το 1976, πήρε το βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού για πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα (1977). Τιμήθηκε επίσης με το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου-Κριτικής (1991), για το βιβλίο Ο λογοτέχνης ως πρότυπο δημιουργικής δράσης, και με το Βραβείο Δοκιμίου-Κριτικής της Ακαδημίας Αθηνών (1992), για το…