Ο προφορικός λόγος έχει ελευθερίες. Δεν είναι τυχαία η φράση «έπεα πτερόεντα». Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με τον γραπτό λόγο, όπου οι κανόνες είναι αυστηροί και το «scripta manent» επικρέμεται ως δαμόκλειος σπάθη στην υστεροφημία του συγγραφέα. Συνεπώς, είναι δύσκολο στην ευαισθησία, την παρατήρηση, την οξυδέρκεια και την αναζήτηση να τις αποτυπώσεις στο χαρτί. Αυτό το εγχείρημα επιχειρεί ο Παναγιώτης Σγουρίδης με το βιβλίο `Πολιτικό δεκάπρακτο`. (. . .)
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
