(. . .) Όλοι οι τύποι και οι τύπισσες, με τα πάθη και τους καημούς τους, τα όνειρα και τους κατατρεγμούς τους, η ιδιότυπη αντίληψη της τιμής και της φιλοτιμίας, το δικό τους ήθος, οι έρωτες και οι παλικαρισμοί, ο πόνος και τα σεκλέτια, περνούν σ` αυτή την πρωτότυπη ανασύνθεση, με τις 3.500 ψηφίδες αντλημένες από το πλούσιο ρεζερβουάρ κάπου 9.000 τίτλων τραγουδιών. Μια συναρπαστική χιουμοριστική «ιστορία» και ταυτόχρονα μια σπουδή χαρακτήρων, όπως υμνήθηκαν Με ζουρνάδες και νταούλια, Μ` αργιλέ και μπαγλαμάδες, Τουμπερλέκια και μπουζούκια. Βίβα ρεμπέτες.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
Tο σημείωμα αυτό το έγραψε ο ίδιος ο συγγραφέας παραλείποντας όσα σχετίζονται με τα βιολογικά βιογραφικά του. Προτίμησε να αυτοπαρουσιαστεί ως ο «άνθρωπος του βιβλίου», όπως τον έχουν χαρακτηρίσει, και να γιατί:
Ξεκίνησε ως αναγνώστης των σχολικών του βιβλίων, γιατί δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά, και γρήγορα και άλλων πολλών, μη σχολικών, που ήταν δική του επιλογή. Yπάκουος και ακολουθώντας την εκπαιδευτική παράδοση της οικογένειάς του, σπούδασε αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Aθηνών, αλλά προτίμησε τον κόσμο των βιβλίων σε πολλές πτυχές τους και έχοντας πρόωρα αρχίσει να γράφει. Σταδιοδρόμησε ως βιβλιοθηκάριος του Kολλεγίου Aθηνών, στη βιβλιοθήκη του οποίου συναντήθηκε με…