Στις σχέσεις των ανθρώπων και στον ψυχικό τους αντίκτυπο αναφέρονται τα δύο πεζογραφήματα του βιβλίου Παλιές αμαρτίες.
Η μνήμη βρίσκει (για πρώτη φορά – εκτός απ` την αγάπη που την τρέφει) μια ψύχραιμη και αντικειμενική καταγραφή ενός ολόκληρου μικρόκοσμου που ζει καταχωνιασμένος στον καιρό με τις ήττες του, τις λαχτάρες, τον έρωτα και τον πόλεμο του έρωτα. Ο χρόνος τσακίζει τα σώματα, γερνάει τις επιθυμίες και σκορπίζει την πικρή γεύση μιας ζωής αδικαίωτης· απ` την άλλη γεμίζει εμπειρίες τα κορμιά, που μεστώνουν και γνωρίζουν (για πρώτη φορά) την περιπέτεια της ζωής.
Ένα δίπτυχο που περνάει μέσα από τη δύναμη του λαϊκού λόγου στην ειδικότερη καταγραφή της «στιγμής».
Ο Κώστας Λογαράς γεννήθηκε στην Πάτρα. Έχει γράψει ποίηση, πεζογραφία, δοκίμιο, θέατρο. Το μυθιστόρημά του Τα πουλιά με το μαύρο κολάρο (2017) τιμήθηκε με το βραβείο The Athens Prize for Literature, ενώ ήταν υποψήφιο για το Βραβείο Πεζογραφίας του περιοδικού Κλεψύδρα (βραχεία λίστα) και για το Βραβείο Public στην κατηγορία Ελληνικό Μυθιστόρημα (στα δέκα επικρατέστερα). Το μυθιστόρημά του Ερημιά στο βλέμμα τους (2008) εντάχθηκε στη βραχεία λίστα του Κρατικού Βραβείου Μυθιστορήματος. Το λιμπρέτο του Σπίτια της μνήμης, σπίτια της σιωπής παρουσιάστηκε σε μουσική-σκηνοθεσία Θάνου Μικρούτσικου (1988). Το θεατρικό του έργο Η τελευταία μάσκα – Fallimento ανέβηκε από τον Θόδωρο Τερζόπουλο…