Στα δεκαενιά του, ο Καρλ Ούβε Κνάουσγκορντ πηγαίνει στο Μπέργκεν. Είναι ο νεότερος φοιτητής που έχει κάνει δεκτό η περίφημη Ακαδημία Συγγραφέων και φτάνει εκεί ενθουσιασμένος και γεμάτος προσδοκίες. Σύντομα, ωστόσο, καταρρίπτονται όλες οι αυταπάτες που συνοδεύουν την ηλικία του. Το γράψιμό του είναι μάλλον παιδαριώδες και κοινότοπο, ενώ οι προσπάθειές του να κοινωνικοποιηθεί αποτυγχάνουν με καταθλιπτικό τρόπο. Αδέξιος στις παρέες και απελπισμένος, επειδή δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί τις γυναίκες, πνίγει την ντροπή του στο ποτό και βρίσκει καταφυγή στη ροκ μουσική. Ύστερα όμως τα πράγματα παίρνουν, σιγά σιγά, μια πιο φωτεινή τροπή. Ο ίδιος ερωτεύεται, εγκαταλείπει τη γραφή για τη σταθερή αναγνώριση που του προσφέρει η λογοτεχνική κριτική, και βιώνει τις απαρχές μιας ενήλικης ζωής που αρχίζει να διαμορφώνεται. Καινούργιες δυνατές φιλίες τον αλλάζουν και μια σοβαρή σχέση τον συντρίβει. Στον πέμπτο τόμο της εξάτομης μυθιστορηματικής αυτοβιογραφίας του ο Νορβηγός συγγραφέας αποκαλύπτει τις μύχιες μάχες του με την εσωστρέφεια, την κατάχρηση του αλκοόλ, την απιστία και την καλλιτεχνική φιλοδοξία. Και το κάνει με γενναία ειλικρίνεια, συνεχίζοντας με απτόητο πάθος τον αγώνα του.
«Eξάπτει όλες τις αισθήσεις, ο αναγνώστης κατακλύζεται από μια αγνή αίσθηση για το πόσο αξιοθαύμαστο είναι από μόνο του το γεγονός ότι είναι ζωντανός».
The New York Times
«Πανέμορφα ανθρώπινο… Η καταβύθιση στον κόσμο του είναι μια αναπόδραστη απόλαυση».
The Times
«Εγείρει πολλές αξιώσεις, ώστε να χαρακτηριστεί το μεγάλο λογοτεχνικό εγχείρημα στις αρχές του 21ου αιώνα».
The Guardian
