Τα σκόρπια αυτά κείμενα που με δυσκόλεψαν στη διατύπωσή τους –λόγω των εγγενών ελλείψεών μου– γράφτηκαν επ’ ευκαιρία ενός γεγονότος ή κάποιας επετείου. Ορισμένα δημοσιεύτηκαν αρχικά στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο, άλλα φιλοξενήθηκαν σε αφιερωματικούς τόμους ή σε καταλόγους εκθέσεων, κάποια παρουσιάστηκαν ως εισηγήσεις σε συνέδρια. Αν κάτι δικαιολογεί την εκ των υστέρων συγκεντρωτική παρουσίασή τους στο συνεκτικό σώμα ενός βιβλίου είναι η ύπαρξη ενός κοινού βιωματικού υποστρώματος: Όλα προέρχονται από την επιτακτική παρόρμηση να τιμήσω μερικούς από τους σημαντικότερους συγκαιρινούς ομότεχνούς μου. Σύντομα σε έκταση, χωρίς ιδιαίτερες θεωρητικές ή ερμηνευτικές αξιώσεις, θα έλεγα ότι τα κείμενα αυτά είναι περισσότερο νεύματα, χαιρετισμοί, εξομολογήσεις αγάπης και ευγνωμοσύνης προς τους ίδιους και προς το έργο τους.
Ο Σωτήρης Σόρογκας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1936. Σπούδασε με κρατική υποτροφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1961. Το 1972 έλαβε ετήσια προσωπική χορηγία του Ιδρύματος Ford. Έχει πλήθος ατομικών και ομαδικών εκθέσεων στην Ελλάδα και σε διεθνείς εκδηλώσεις οργανωμένες από το Υπουργείο Πολιτισμού, την Εθνική Πινακοθήκη, την Πινακοθήκη Πιερίδη και ιδιωτικές αίθουσες τέχνης (σε Τόκιο, Βρυξέλλες, Δουβλίνο, Σάο Πάολο, Νέα Υόρκη, Παρίσι, Ρώμη, Βασιλεία κ.α.).
Δίδαξε χρώμα και σχέδιο στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου από το 1964 έως το 2003. Σήμερα είναι ομότιμος καθηγητής.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Συνδέσμου Σύγχρονης Τέχνης, μέλος…