Ο Ε.Τ.Α. Χόφμαν, μια μεγαλοφυής και πολυσχιδής προσωπικότητα, αποτελεί ένα ιδιαίτερο σημείο αναφοράς στη μετάβαση από το ρομαντισμό στο ρεαλισμό. Ξεκινά από την ακριβή παρατήρηση της πραγματικότητας, που σιγά σιγά, μέσα από μια παράξενη σύνθεση χρωμάτων, ήχων και συναισθημάτων, φτάνει να γίνεται ένας κόσμος αλλόκοτος, ένας κόσμος που τον κυβερνά το ανεξήγητο, το μυστηριώδες, το θαυμαστό. Όπως αποδεικνύουν και οι τέσσερις σύντομες νουβέλες που συγκεντρώνονται σ` αυτόν τον τόμο (Ο μικρός Τσάχες, Ο σωσίας, Το γωνιακό παράθυρο του ξάδερφού μου και Ο σύμβουλος Κρέσπελ – τα τρία πρώτα μεταφράζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα), ο Χόφμαν είναι ένας μάστορας της φανταστικής λογοτεχνίας και – μαζί με τους Γκαίτε και Χάινε – ένας από τους μεγαλύτερους Γερμανούς συγγραφείς, που άλλοτε είναι «ήπιος και γλυκός» κι άλλοτε (τα λόγια είναι του Στέφαν Τσβάιχ) «δηκτικός και κακός, που μεταμορφώνει τους ανθρώπους σε καρικατούρες και τέρατα. . .».
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
Ο Ε.Τ.Α. Χόφμαν (Ernst Theodor Amadeus Hoffmann) γεννήθηκε το 1776 στο Κένιξμπεργκ της τότε Ανατολικής Πρωσίας και πέθανε το 1822 στο Βερολίνο. Ο Χόφμαν υπήρξε μια από τις πιο πολυσχιδείς προσωπικότητες της εποχής του και ανήκε σε δύο κόσμους· με τα δικά του λόγια, βρισκόταν «το πρωί στο δικαστήριο με τις δικογραφίες και το βράδυ στον Ελικώνα», καθώς στη σύντομη ζωή του υπήρξε δικαστικός λειτουργός αλλά και μουσικός, ζωγράφος, κριτικός, διευθυντής θεάτρου και συγγραφέας. Συνδιαμόρφωσε μια φάση του ρομαντικού κινήματος που επικαθορίστηκε, κυρίως μετά το 1815, από τη διαδικασία των παλινορθώσεων, την καταστολή των επαναστάσεων, την ταυτόχρονη διεύρυνση της εκβιομηχάνισης…