Η σύγκρουση Καραμανλή-Ανακτόρων το 1963 σηματοδότησε μια πολιτική κρίση που είχε αποτέλεσμα, σε πρώτη φάση, την αποχώρηση του ιδρυτή της ΕΡΕ από την πολιτική και, σε δεύτερη, το κατρακύλισμα προς τη δικτατορία. Τα γεγονότα μπορεί να είναι γνωστά, όμως, δεν έχει επισημανθεί σε βάθος η τρικυμία που προκλήθηκε στους κόλπους της συντηρητικής παράταξης από τη διάσταση μεταξύ των απόψεων του Κωνσταντίνου Καραμανλή με τον Βασιλέα Παύλο και κυρίως με τη Βασίλισσα Φρειδερίκη  – κι ακόμα, η έντονη διαμάχη μεταξύ των δημοσιογραφικών οργάνων που στήριζαν τον Καραμανλή.

Ο Γιώργος Α. Λεονταρίτης είχε την ευκαιρία –λόγω προσωπικών γνωριμιών– να συζητήσει τα παρασκήνια αυτής της κρίσιμης περιόδου με τον ίδιο τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον Σπύρο Θεοτόκη, τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, τον Γεώργιο Ράλλη και άλλους πρωταγωνιστές της εποχής εκείνης. Οι μαρτυρίες τους παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον, διότι –ενώ τότε είχαν εμπιστευτικό χαρακτήρα– σήμερα φωτίζουν την «αθέατη πλευρά» της ταραγμένης περιόδου που σημάδεψε την πορεία του τόπου. Στοιχεία από το απόρρητο αρχείο του κορυφαίου αρθρογράφου της Δεξιάς Σάββα Κωνσταντόπουλου αλλά και μαρτυρίες άλλων προσωπικοτήτων του Τύπου που στάθηκαν στο πλευρό της ΕΡΕ, όπως του εκδότη της Βραδυνής Γεωργίου Αθανασιάδη και του Βάσου Βασιλείου, όχι μόνο συμπληρώνουν το παζλ του τότε πολιτικού σκηνικού, αλλά φέρνουν στο φως και τις ενδοκομματικές διαφορές που προκάλεσε η φυγή του Καραμανλή στο Παρίσι.