Ποια σχέση μπορεί να έχουν ο Άγγελος Τερζάκης με τον Κώστα Ταχτσή και ο Κάρολος Κουν με την Έλλη Παπαδημητρίου; Φαινομενικά σχεδόν καμία. Ωστόσο, καθώς πρόκειται για συγγραφείς και καλλιτέχνες που στοίχειωσαν τη ζωή μας, εγκαταστημένοι όλοι τους στον κοινό χώρο του παρελθόντος, οι διαφορές και οι αντιθέσεις τους μοιάζει να εξαλείφονται. Ακόμα περισσότερο: καθώς η παρουσία και το έργο τους έχουν μεταλλαχθεί σε μνήμη, η συγκίνηση και η ευφορία που μας πλημμυρίζουν στην επαναπροσέγγισή τους τούς μεταβάλλει σε φορείς ενός μηνύματος που, παρά την πλατιά, συχνά, αποδοχή του, το αισθανόμαστε, σε μεγάλο βαθμό, ανεπίδοτο. Κι επιλέγουμε την «ερωτική» οδό, γιατί είναι η μόνη, με την έντασή της, που αισθανόμαστε πως δεν μας επιτρέπει να αδικήσουμε κανέναν, είτε πρόκειται για τον Κ. Π. Καβάφη είτε για την Κοραλία Θεοτοκά.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
O Θανάσης Θ. Νιάρχος γεννήθηκε στον Bόλο. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Γαλλική Φιλολογία. Έχει εκδώσει τα βιβλία: Ποίηση: Εικοσιτέσσερα νυχτερινά τραγούδια (1970) και Έρως έρωτας (1979). Δοκίμια: Η ανθρώπινη ανησυχία (1973), Κατά μέτωπο (1980), O αόρατος χρόνος (1988), Ημερολόγιο μιας διαμαρτυρίας (1999), O έρωτας για τους άλλους (1999), Καθάπερ φερομένης βιαίας πνοής (1999), Για τον Άγγελο Τερζάκη (2002), Η δυστυχία μας κάνει ευγενείς (2007), Ημερολόγιο χωρίς ημερομηνίες (2010), Τζιβαέρι (2012), Ανταπόκριση από το πεζοδρόμιο (2015), Επιτέλους μόνος (2025). Συνομιλίες με εκπροσώπους των ελληνικών γραμμάτων με τους τίτλους Πραγματογνωμοσύνη της εποχής (1976) και Tα παιδικά μου χρόνια (2003). Aπό το 1981…