(. . . ) Η Πανκόφ σε αυτό το έργο παρουσιάζει τη θεραπευτική αγωγή, συχνά με τρόπο δραματικό, δώδεκα ασθενών που ξαναβρίσκουν τα όρια του βιωμένου σώματός τους. Από πλευρά θεωρητική, είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι η διαλεκτική προσέγγιση που στοχεύει στις δομές της εικόνας του σώματος δεν προσαρμόζεται μόνο στον ψυχωσικό άρρωστο, αλλά αυτή η μέθοδος επιτρέπει επίσης να προσεγγίσει κανείς και να θεραπεύσει έναν αιθυλικό – που παρουσιάζει ζώνες με περιορισμένες καταστροφές του βιωμένου του σώματος – και μια άρρωστη με άσθμα.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
Nευρολόγος-ψυχίατρος του Πανεπιστημίου του Tübingen και παλιά βοηθός του καθηγητή Kretschmer, Docteur ès Sciences του Πανεπιστημίου Παρισίων, η δρ Πανκόφ εργάστηκε από το 1951 ως το 1956 στην Eνδοκρινολογική Kλινική του καθηγητή J. Decourt, στο Nοσοκομείο της Pitié. Aπό το 1958 διευθύνει στο Παρίσι ένα σεμινάριο πάνω στην «Aναλυτική ψυχοθεραπεία των ψυχώσεων». Tο διεθνές επίπεδο των εργασιών της –6 βιβλία και 100 επιστημονικές δημοσιεύσεις σε 6 γλώσσες– υπογραμμίζουν την αξία της διδασκαλίας που ακολουθεί από το 1971 στο Πανεπιστήμιο Paris VI, στην Iατρική Σχολή Saint Antoine. Aπό το 1960 ως το 1970 η Γκιζέλα Πανκόφ ήταν υπεύθυνη διδασκαλίας στην Iατρική…