`Το γεγονός ότι ο άνθρωπος δε θεωρείται πια κρέας για κανόνια αλλά ένα άβουλο σώμα που διαπλάθεται με τη συναίνεση και την πληροφόρηση είναι βέβαια μια `πρόοδος`. Όμως, αυτά τα άβουλα σώματα αλλοιώνονται γρήγορα: η πρώτη ύλη που προκύπτει από τη συναίνεση υπόκειται στη σήψη και μεταμορφώνεται σε μια λαϊκίστικη ομοφωνία της σιωπηρής πλειοψηφίας που δεν είναι ποτέ αθώα. Φαίνεται πια ότι σε αυτόν τον κλασικό λαϊκισμό προστίθεται ο λαϊκισμός των γιάπις – ένας `τεχνο-λαϊκισμός` – ο οποίος θέλει να επιδείξει το σαρκοβόρο μεταμοντερνισμό του και είναι έτοιμος να εντοπίσει και να καταναλώσει τα `best of` από τα αγαθά και τις υπηρεσίες του πλανήτη`.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
Ο Ζ. Σατλέ γεννήθηκε το 1944 και σπούδασε Μαθηματικά, Φυσική και Οικονομία. Εργάστηκε για πολλά χρόνια με τους Ζ. Ντελέζ και Φ. Γκουατάρι. Το 1979 διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Paris VIII και δέκα χρόνια αργότερα ανέλαβε τη διεύθυνση του Διεθνούς Κολεγίου Φιλοσοφίας, θέση που κράτησε μέχρι το 1995. Εκτός από το βιβλίο του Να ζούμε και να σκεφτόμαστε σαν τα γουρούνια, που κυκλοφόρησε στη Γαλλία το 1998, είναι συγγραφέας και του βιβλίου Les Enjeux du Mobile, Mathematique, Physique, Philosophie. Πέθανε τον Ιούνιο του 1999.