Δεσμοφύλακες, άγρια σκυλιά, μια κυκλική πλατεία με έναν σωρό από πέτρες στο κέντρο της. Και μια «ψαλμωδία» που ακούγεται ακατάληπτη, ανατριχιαστική. «Ξαφνικά, μου φαίνεται πως βλέπω το μοτίβο. Είναι νύχτα. Νομίζω πως είμαι ο μόνος που έχει μείνει ξύπνιος, δεμένος με μια αλυσίδα στον κορμό ενός δέντρου, όπως και οι άλλοι. Τα κλαδιά του δέντρου κρύβουν τον ουρανό». Ποιος άραγε τα έχει γράψει αυτά; Το τετράδιο που πέφτει τυχαία στα χέρια ενός απλού γιατρού της επαρχίας είναι αποκαλυπτικό. Στη Γουατεμάλα, στα βάθη της τροπικής ζούγκλας, σε ένα παράνομο στρατόπεδο συγκέντρωσης και εργασίας, δοκιμάζεται βίαια πάνω σε ζωντανά σώματα μια «εφεύρεση» της δόκτορος Πελκάρι. Οι πολιτικοί κρατούμενοι που βρίσκονται εκεί υφίστανται φριχτά ιατρικά πειράματα, βασανίζονται με την κάλυψη της κρατικής εξουσίας. Η υποβλητική νουβέλα Μυστική φυλακή του Ροδρίγο Ρέι Ρόσα, από τις πρώτες εκτεταμένες μυθοπλασίες του συγγραφέα, κείμενο που συνομιλεί και με τη Σωφρονιστική αποικία του Κάφκα, είναι μια εφιαλτική παραβολή για τη σύγχρονη μοίρα της Κεντρικής και Λατινικής Αμερικής, μεταξύ γλώσσας και σιωπής, ελευθερίας και καταπίεσης, ανθρώπινης αξιοπρέπειας και τυραννίας, πολιτισμού και βαρβαρότητας.

«Ο Ρέι Ρόσα είναι κορυφαίος αριστοτέχνης, ο καλύτερος της γενιάς μου».

Ρομπέρτο Μπολάνιο

«Ο πιο νέος μέσα στην τάξη ήταν από τη Γουατεμάλα και έγραφε στα ισπανικά. Είχε μια γόνιμη φαντασία και τη χρησιμοποιούσε για να επινοεί καταστάσεις που γενικά ήταν ζοφερές. Τα κείμενά του ήταν πολύ σύντομα, συχνά απλές σκηνές ατμοσφαιρικών πεζοποιημάτων, μάλλον, παρά διηγήματα, που όλα όμως έδειχναν μια δύναμη επινόησης ικανή να δημιουργεί αληθινά πρωτότυπες καταστάσεις. Άρχισα να τα μεταφράζω στα αγγλικά. Αυτός επέστρεψε στη Γουατεμάλα, απ’ όπου έστελνε με τακτικό ρυθμό κείμενα, πολλά από τα οποία θύμιζαν όνειρα. Συνέχισα να τα μεταφράζω με όλο και μεγαλύτερο θαυμασμό για την ποικιλία των φανταστικών σκηνών του».

Πολ Μπόουλς [από το επίμετρο της έκδοσης]