Στα κείμενα που ακολουθούν ο Κώστας Σκανδαλίδης μας αποκαλύπτεται όχι μόνο σαν ένα έμπειρος τεχνίτης του λόγου αλλά και παθιασμένος με τον ευρύτερο ελληνισμό, ο φανατικά προσκολλημένος στη ρίζα του (. . .) Στα σύντομα αυτά ποιητικά κείμενα που παντρεύουν με άκρα δεξιοτεχνία τρεις τέχνες τόσο διαφορετικές μεταξύ τους – λόγο εικόνα, ήχο – το αυτοβιογραφικό στοιχείο, παρότι έντονο παντού, αυτοκαταργείται για να δώσει τη θέση του στο πανελλαδικό και το οικουμενικό (. . .)
[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]
