Καρπός πολυετούς έρευνας, το βιβλίο αυτό θέτει το ζήτημα της συναισθηματικής σχέσης του παιδιού με την ανάγνωση, καθώς και της σχέσης του δασκάλου με το μαθητή, και προτείνει μια μέθοδο ώστε να καλλιεργηθεί στο παιδί η αγάπη για το διάβασμα. Το παιδί – πιστεύει ο Μπέτελχαϊμ – θα βρει την ανάγνωση ελκυστική και θα θελήσει να αποκτήσει την ικανότητα να διαβάζει αν του δοθεί εξαρχής καλή λογοτεχνία, αντί για ακατάλληλα αναγνωστικά που συχνά ευθύνονται για τις δυσκολίες που πολλά παιδιά παρουσιάζουν στην εκμάθηση της ανάγνωσης. (. . .) Η «δυσλεξία» ίσως να είναι μια εμπλοκή στο ασυνείδητο – λέει ο Μπέτελχαϊμ – και πιθανόν να μπορεί να λυθεί ακόμη και μέσα στην τάξη.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
Το βιβλίο ως ανθρώπινο πλεονέκτημα στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Πώς η ανάγνωση καλλιεργεί τις δεξιότητες που καμία μηχανή δεν μπορεί να αντικαταστήσει.
