Το `φωτογραφικό ημερολόγιο` του Οδυσσέα Βουδούρη θα μπορούσε να εκληφθεί σαν φωτογραφική περιπλάνηση στις περιοχές με τις σημαντικότερες κρίσεις του σημερινού κόσμου ή ακόμα σαν είδος ρεπορτάζ σε εμπόλεμες περιοχές. Είναι όμως, κατά κύριο λόγο, η προσπάθεια κατάθεσης μιας βιωματικής εμπειρίας που πηγάζει από την ανάγκη ενός εθελοντή σε ανθρωπιστική αποστολή, να γεφυρώσει το δικό μας κόσμο με τους `άλλους κόσμους`, που φαντάζουν μακρινοί αλλά, στην πραγματικότητα, βρίσκονται δίπλα μας. Για το σκοπό αυτόν, ο Οδυσσέας Βουδούρης επιλέγει το πιο άμεσο εργαλείο επικοινωνίας, την εικόνα. Αυτές οι φωτογραφίες, που τραβήχτηκαν σαν απλές `σημειώσεις ταξιδιού`, συνθέτουν έναν κόσμο χωρίς σύνορα, όπου διαφαίνεται η οικουμενικότητα του πόνου, της χαράς και καθετί ανθρώπινου. Είναι τελικά μια σωπηλή μαρτυρία κατά του πολέμου, της αδιαφορίας, του κυνισμού και υπέρ της αδελφοσύνης.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]