Δέκα διηγήματα της μεγάλης νομπελίστριας συγγραφέα, που το καθένα ρίχνει φως στην εσωτερική μας ζωή, διεισδύοντας ταυτόχρονα σε απρόβλεπτες πτυχές του σύγχρονου κόσμου. Στην ομότιτλη ιστορία, ένας σεισμός ξεσκεπάζει όχι μόνο το βυθό ενός ωκεανού, όπου θησαυροί κείτονται ανάμεσα σε πνιγμένα σώματα, αλλά και την πλεονεξία των επιζώντων της πόλης. Στο Αδαμαντωρυχείο, μια γυναίκα αναπολεί την πρώτη, γεμάτη πάθος, ερωτική της εμπειρία, ενώπιον των γονιών της, με ένα στρατιώτη ο οποίος ίσως να μη ζει πια. Στον Απεσταλμένο, ο κώνωψ ο ανωφελής φέρνει το θάνατο στις σάουνες και σε άλλες παιδικές χαρές του ανεπτυγμένου κόσμου. (. . .)
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
H Nαντίν Γκόρντιμερ, κόρη Eβραίων μεταναστών ρωσικής καταγωγής, γεννήθηκε το 1923 στο Σπρινγκς, μια πολίχνη δίπλα στο Γιοχάνεσμπουργκ, στη Nότια Aφρική. Άρχισε να γράφει από εννέα χρόνων και στα δεκαπέντε της δημοσίευσε το πρώτο της διήγημα. H πρώτη της συλλογή διηγημάτων, με τίτλο Face to Face (Πρόσωπο με πρόσωπο), δημοσιεύτηκε το 1949. Ακολούθησαν άλλες οκτώ συλλογές διηγημάτων και έντεκα μυθιστορήματα. Το 1974 κέρδισε το Βραβείο Μπούκερ και το 1991 τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου της. Έζησε στη Νότια Αφρική. Έφυγε από τη ζωή το 2014.