Η ηθική χωρίς ηθική/ η αρετή σαν ιδεόγραμμα του ήλιου./ Τροχίζοντας φακούς όξυνα το βλέμμα/ το μέσα στο τρίτο μάτι/ που `ναι πιο κοφτερό κι από διαμάντι./ Είδα τη γεωμετρία του Θεού/ απέραντη σαν το άπειρο/ και φανερή σαν τις γραμμές της παλάμης./ Περνάω ανάμεσ` απ` τους ανθρώπους/ όπως μεσ` από ακονισμένες λάμες μαχαιριών./ Μια άλλη δύναμη με οδηγεί./ Ακούμπησα τη ζωή μου σε μια ακμή γυαλιού./ Μια μεγάλη θάλασσα μας αγκαλιάζει./ Ο αέρας που αναπνέουμε ειν` η ανάσα του Θεού.
O Θανάσης Λάμπρου γεννήθηκε στη Λαμία, όπου έζησε τα παιδικά του χρόνια. Σπούδασε Nομικά στη Θεσσαλονίκη και Φιλοσοφία, Iστορία της Tέχνης και Kλασική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ (Freiburg i.Br.). Έχει εκδώσει τρία βιβλία ποίησης, ενώ η διδακτορική του διατριβή κυκλοφόρησε, σε επεξεργασμένη μορφή, από τον εκδοτικό οίκο Peter Lang Verlag της Φρανκφούρτης. Ποιήματά του μεταφράστηκαν στα αγγλικά και στα γερμανικά. Mετέφρασε Γκαίτε, Σίλλερ, Xαίλντερλιν, Tόμας Mαν κ.ά.