Η περίεργη μαντάμ Ορτάνς. Η αυτοθυσία για τη διάσωση κάποιου καταζητούμενου. Το πορτρέτο της κυρίας Μπερτράν. Το σταματημένο ρολόι με τον Ιππότη και τη Μαρκησία σε στάση χορού. Του κύκλου τα γυρίσματα. Μια «αγία» οικογένεια. Η τρίτη ηλικία. Ένας παράνομος έρωτας. Η αδελφική αγάπη. Η μετάνοια. Η απώλεια ενός ανθρώπου αλλά και η ανάσταση ενός άλλου. Οι κρίσιμες στιγμές της Κατοχής.
Από τις ωραιότερες συλλογές διηγημάτων της μεταπολεμικής πεζογραφίας, οι Κρίσιμες στιγμές, σχεδόν μισό αιώνα από την πρώτη τους έκδοση (1952), συγκλονίζουν με την ευαισθησία και τη διαχρονικότητα των θεμάτων τους. Οι πληγωμένες αλλά αξιοπρεπείς γυναίκες, οι αποκλεισμένοι και απόκληροι του αστικού χώρου, οι πνευματικοί άνθρωποι που δεν υποδύονται το ρόλο τους αλλά τον επωμίζονται, συναπαρτίζουν και σε αυτό το βιβλίο της Γαλάτειας Καζαντζάκη έναν θίασο που παλεύει για ένα καλύτερο μέλλον, γιατί «ο κόσμος που ζούμε παραέγινε βρόμικος» και «ένας άλλος πρέπει να ’ρθει να τον σαρώσει».
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
Η Γαλάτεια Καζαντζάκη (1881-1962), συγγραφέας, κριτικός και μεταφράστρια, ήταν κόρη του λόγιου και εκδότη Στυλιανού Αλεξίου και αδελφή της συγγραφέως Έλλης Αλεξίου και του ποιητή Λευτέρη Αλεξίου. Υπήρξε επίσης σύζυγος του Νίκου Καζαντζάκη και, αργότερα, με δεύτερο γάμο, του κριτικού και ποιητή Μάρκου Αυγέρη. Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης, σπούδασε σε γαλλικό σχολείο και από νεαρή ηλικία ξεκίνησε να δημοσιεύει ποιήματα και μεταφράσεις με το ψευδώνυμο Lalo de Castro. Tο 1909 δημοσίευσε στο περιοδικό Ο Νουμάς τη νουβέλα Ridi, pagliaccio με το πατρικό της όνομα (Γαλάτεια Aλεξίου), ενώ κατά τη διάρκεια του γάμου της με τον Kαζαντζάκη χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο Πετρούλα…