[…] Το «Κιότο» αφηγείται την ιστορία δύο δίδυμων κοριτσιών που ορφάνεψαν πολύ νωρίς και ανατράφηκαν χωριστά. Συναντούν η μία την άλλη όταν πλέον είναι κοπέλες. Όμως έχουν μεγαλώσει σε τόσο διαφορετικό περιβάλλον, που οι ίδιες αποφασίζουν να μην ξανασυναντηθούν. Πίσω απ’ αυτό τον απλοϊκό μύθο βρίσκεται όλο το δράμα της σύγχρονης Ιαπωνίας, που αποτελεί και το βασικό θέμα του «Κιότο»: ο εξευρωπαϊσμός και, αργότερα, μετά τη Χιροσίμα, ο επιταχυνόμενος εξαμερικανισμός μιας κοινωνίας που μέχρι τότε είχε ζήσει πάνω σε κοινωνικές, πολιτιστικές και ηθικές βάσεις εντελώς διαφορετικές. […]
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
Ο Γιασουνάρι Καουαμπάτα γεννήθηκε το 1899 και αυτοκτόνησε το 1972. Σπούδασε Αγγλική και Ιαπωνική Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο και ξεκίνησε τη λογοτεχνική του καριέρα το 1923, παράλληλα με τη συνεργασία του στο λογοτεχνικό περιοδικό Εποχή της Τέχνης. Η γραφή του είναι έντονα επηρεασμένη από τα μεσοπολεμικά λογοτεχνικά ρεύματα της Γαλλίας και ξεφεύγει από τις ως τότε καθιερωμένες λογοτεχνικές σχολές της πατρίδας του. Παρ’ όλα αυτά, στα τελευταία έργα του εμφανίζονται έντονα στοιχεία της ιαπωνικής λογοτεχνίας του 15ου και 17ου αιώνα, αρμονικά δεμένα με το σύγχρονο τρόπο λογοτεχνικής έκφρασης. Μερικά από τα πιο σημαντικά έργα του είναι: …