Ο δεύτερος τόμος της `Ιστορίας του νέου ελληνικού θεάτρου` εκδίδεται σε τρία μέρη και με το τρίτο μέρος ολοκληρώνεται η παρουσίαση αυτού του τόμου της σημαντικότερης πηγής που διαθέτουμε για το νεοελληνικό θέατρο. Στο τμήμα αυτό του δεύτερου τόμου εξετάζονται οι απόψεις διακεκριμένων εξωθεατρικών διανοουμένων και δημιουργών κατά τα πρώτες δεκαετίες του αιώνα, καθώς και η δραστηριότητα των θιάσων που δημιούργησαν δύο από τους σημαντικότερους πρωταγωνιστές του ελληνικού θεάτρου, ο Αιμίλιος Βεάκης και ο Χριστόφορος Νέζερ. Ο Γιάννης Σιδέρης συνέλεξε πολύτιμο και δυσεύρετο υλικό για να συντάξει μια λεπτομερή καταγραφή της θεατρικής δραστηριότητας όχι μόνο μέσα στα γεωγραφικά όρια της Ελλάδας αλλά και στις ελληνικές παροικίες τη Κωνσταντινούπολης, της Σμύρνης και της Ρουμανίας. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]