Στις σελίδες που ακολουθούν μια άτυπη ομάδα αθεράπευτων Λαρισαίων που αποτελείται από τον συγγραφέα-ηθοποιό Βαγγέλη Κολώνα, τους φωτογράφους Βασίλη Αγγλόπουλο και Φώτη Νατσιούλη, τον αρχίατρο και ποιητή Βασίλη Παπαγεωργίου, τον φιλόλογο Κώστα Πάνου, τον γλύπτη Κώστα Νταή, τη συγγραφέα Βεατρίκη Σαΐας-Μαγρίζου, ζωντανεύουν μνήμες πρόσωπων και πραγμάτων, κάνουν διεισδυτικές παρατηρήσεις και φωτίζουν αθέατες πλευρές, δημιουργούν αναπολήσεις για περασμένα, προχωρούν σε αυθόρμητες συσχετίσεις έχοντας ως υλικό, πέρα από το ζήλο και το μεράκι τους, ό,τι προέρχεται και αναδύεται από τα ταφικά μνημεία που σώζονται στα 3 νεκροταφεία -Δημοτικό, Στρατιωτικό και Εβραίων-, με αφετηρία το 1821όταν η Λάρισα στέναζε από τον τούρκικο ζυγό, όπως και ολόκληρη η Ελλάδα. Η ευαισθησία και η επιμονή αυτών των ανθρώπων να ζωντανέψουν τις ιστορικές μνήμες μέσα από τον πλούτο των μνημείων και να φωτίσουν τις αθέατες ακόμη πλευρές της ζωής της πόλης δεν είναι μόνο σημαντική και αξιοπρόσεκτη, αλλά ίσως και μοναδική. Η Δημοτική Αρχή, ως τοπική λαϊκή εξουσία, όχι μόνο αναγνώρισε την αναγκαιότητα της διάσωσης, αξιοποίησης και προβολής των ιστορικών μνημείων της πόλης μας, αλλά εκτίμησε και την προσπάθεια και την προσφορά αυτών των ανθρώπων για τη διάδοση και γνωριμία των ιστορικών ντοκουμέντων στο ευρύ κοινό των συμπολιτών μας, γι` αυτό προχώρησε στην έκδοση του λευκώματος `Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ`, εντάσσοντας και το πόνημα αυτό με τον ζεστό και ανθρώπινο λόγο στη σειρά των εκδόσεων του Δήμου που αναστηλώνουν την Λάρισα της μνήμης. Τόσο η Δημοτική Αρχή, όσο και ο κάθε Λαρισαίος, οφείλουμε ευγνωμοσύνη και χάριτες σ` αυτούς που με μεράκι συνέβαλαν, εντόπισαν, μελέτησαν, ανέδειξαν και μας πρόσφεραν αυτό το βιβλίο, που πρέπει να γίνει κτήμα όλων μας». Χριστόδουλος Καφφές, τ. Δήμαρχος Λάρισας, Μάιος 1999
[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]
O Βαγγέλης Κολώνας γεννήθηκε στη Λάρισα. Τελείωσε με υποτροφία τη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών και εργάστηκε ως ηθοποιός και βοηθός σκηνοθέτη με μεγάλους αθηναϊκούς θιάσους. Στη λογοτεχνία εμφανίστηκε το 1981 με τη συλλογή διηγημάτων Τα δάκρυα είναι γένους ουδετέρου. Βραβεύτηκε τρεις φορές από το ΥΠΠO για τη συγγραφή θεατρικών έργων και με το Α′ Βραβείο του φιλολογικού ομίλου ΠΑΡΝΑΣΣOΣ το 1995 για το θεατρικό έργο Άννα και Μαίρη. Από το 1993, για λόγους οικογενειακούς, επέστρεψε στη γενέτειρά του, όπου έχει αναπτύξει μεγάλο κοινωνικό και πολιτιστικό έργο. Παρουσιάσεις βιβλίων, θεατρικά αναλόγια, εκθέσεις ζωγραφικής, άγνωστες πτυχές της Ιστορίας. Επισκέπτεται…