Τι μοιάζει άραγε πιο μαγικό στα μάτια των μικρών παιδιών;
Ένα όμορφο παραμύθι γραμμένο στο χαρτί
ή μήπως οι παραμυθένιες στιγμές της ίδιας της ζωής
και η χαρά να τις ανακαλύπτεις;
Όλα ξεκινούν όταν το δακρυσμένο σύννεφο παίρνει μαζί του
τα πουλιά των παραμυθιών και αφήνει για άλλη μια φορά
τα μικρά παιδιά του χωριού λυπημένα, χωρίς παραμύθια.
Τότε μια όμορφη, παράξενη γυναίκα
θα φτάσει πετώντας στο χωριό.
Τι θέλει να προσφέρει στα παιδιά και με ποιο αντάλλαγμα;
Τι μυστικά κρύβουν οι πολύχρωμες βαλίτσες της
και οι κεντημένοι νάνοι, οι δράκοι, οι μάγισσες και οι γοργόνες
στο μαγικό της φουστάνι;
Η παραμυθού της Σελήνης κινείται κυριολεκτικά και μεταφορικά
ανάμεσα στο χρυσοκίτρινο του ήλιου και το ασημόλευκο
του φεγγαριού. Το παραμύθι αυτό προσεγγίζει τρυφερά
την αξία της προσπάθειας και της σωστής επιλογής,
όπως και τη χαρά της προσφοράς και της ανταλλαγής.
Από μικρή οι φίλοι μου με φώναζαν πειρακτικά «κουκουβάγια». Με τον καιρό αγάπησα πολύ το παρατσούκλι μου, μα ακόμα περισσότερο τις κουκουβάγιες. Σήμερα εγώ κι αυτές είμαστε πια αχώριστες!
Μεγαλώνοντας, παρέα με τις κουκουβάγιες μου, έφυγα από την Αθήνα όπου γεννήθηκα και σήμερα ζω σε μια καταπράσινη πλαγιά του Παγγαίου. Διδάσκω μουσική και γράφω παραμύθια και ιστορίες για μικρά και μεγάλα παιδιά. Τα θεατρικά μου κείμενα ζωντανεύουν στη σκηνή από παιδικές και εφηβικές ομάδες, τις οποίες επιμελούμαι συχνά η ίδια. Κείμενά μου όπως Η βίδρα των νυμφών, Όταν η Δάφνη γνώρισε τον Βίκτωρα, Ο επίτροπος, Το παλιό…