H κοσμική υπέρθεση είναι ένα από τα πιο σημαντικά και ταυτόχρονα από τα πιο αμφιλεγόμενα έργα του μεγάλου νεωτεριστή συγγραφέα του 20ού αιώνα, που τάραξε τα νερά της ψυχιατρικής επιστήμης για να συνδεθεί με το πλατύτερο ρεύμα ενός επιστημονικού ουμανισμού, στον οποίο αφοσιώθηκε μέχρι το τέλος της ζωής του – στις αμερικανικές φυλακές, καταδικασμένος από τους νέους ιεροεξεταστές (FBI κλπ.) και την ψευδοεπιστημονική κοινότητα. Ο Ράιχ αναζήτησε το μυστικό της ανθρώπινης ύπαρξης πέρα από τα όρια του εξίσου κλασικού κοινωνικού πεδίου που ερευνά η κοινωνική επιστήμη – στο απέραντο σύμπαν με την αρκετά άγνωστη, μέχρι πρόσφατα, λειτουργία των αστρικών σωμάτων του, όπου κρύβονται τα βασικά κλειδιά για την κατανόηση της ανθρώπινης ύπαρξης.
Ένα βαθιά ριζοσπαστικό βιβλίο, που ασχολείται τόσο με την αστροφυσική όσο και με τον άνθρωπο, καθώς ερευνά τις βαθύτερες ρίζες του ανθρώπου στη φύση, τη λειτουργικότητα των αστρικών καταστάσεων σε σχέση με τις συγκεκριμένες φυσικές καταστάσεις του γήινου χώρου, την οργόνη ως ενδότερη ουσία της λειτουργίας του σύμπαντος και τέλος τις ρίζες του λόγου στη φύση.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
Ο Βίλχελμ Ράιχ (Wilhelm Reich, 1897-1957) υπήρξε από τους πιο σημαντικούς γιατρούς-ψυχαναλυτές του εικοστού αιώνα και θεωρείται ιδρυτής του φροϋδο-μαρξισμού. Γεννήθηκε στην αυστριακή Γαλικία, στο ανατολικό άκρο της τότε Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας. Σπούδασε Ιατρική και στη συνέχεια στράφηκε στην Ψυχανάλυση και στον Φρόυντ, του οποίου υπήρξε μαθητής και συνεργάτης. Διετέλεσε μέλος της Ψυχαναλυτικής Εταιρείας της Βιέννης. Το 1930 μετακόμισε στο Βερολίνο, όπου έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Με το έργο του ο Ράιχ συνδύασε την ψυχαναλυτική με τη μαρξιστική θεωρία, ερμήνευσε την ανθρώπινη επιθετικότητα ως προϊόν της κοινωνικής καταπίεσης και τις νευρώσεις ως διαταραχές της σεξουαλικότητας, ενώ ανέδειξε τον ρόλο του…