Έχοντας εμβριθήσει στις δομές της μητριαρχικής κοινωνίας και στους τρόπους με τους οποίους αυτή μετασχηματίστηκε σε πατριαρχική, ο Παναγής Λεκατσάς καταδεικνύει σε αυτό το βιβλίο ότι ο θεσμός της βασιλείας, στις παραλλαγές με τις οποίες αποκρυσταλλώθηκε και λειτούργησε στους αρχαίους χρόνους, συνιστά απότοκο ενός μακροχρόνιου κοινωνικού μετασχηματισμού, μιας σύνθετης εξελικτικής διαδικασίας, που συνόδευσε και χαρακτήρισε τη μετάβαση από την εποχή της καρποσυλλογής και του κυνηγιού στο γεωργικό στάδιο της παραγωγής. (. . .)
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
Ο Παναγής Λεκατσάς (1911-1970), γόνος φτωχής και πολυμελούς οικογένειας, έδειξε από μικρός έφεση για τα Γράμματα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Aρχαιοελληνική και Pωμαϊκή Iστορία. Σπούδασε ωστόσο Nομικά, παρόλο που η επιστήμη αυτή ποτέ δεν τον συγκίνησε. Ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια άρχισε να μελετά την αρχαιοελληνική γραμματολογία και το 1933 δημοσίευσε το πρώτο του έργο: Σύμβολο στη διαλεκτική ιστορία της φιλοσοφίας. Aπό τότε, και μέχρι το θάνατό του, δεν έπαψε να συγγράφει, ανοίγοντας νέους δρόμους όχι μόνο για τις φιλολογικές επιστήμες, αλλά κυρίως για τις αδιαμόρφωτες ακόμα τότε στην Eλλάδα επιστήμες της Eθνολογίας και της Θρησκειολογίας. Παράλληλα,…