Περισσότερο απ` ό,τι οποιοσδήποτε άλλος νεοέλληνας ποιητής, ο Άγγελος Σικελιανός φιλοδόξησε να ενσωματωθεί στη γενεαλογία των εθνικών ποιητών μέσω της διεκδίκησης ενός κατά καιρούς διαφορετικού ποιητικού πατέρα: του Σολωμού στην αρχή της καριέρας του, του Βαλαωρίτη στη συνέχεια, του Κάλβου την περίοδο της Κατοχής και, πάνω απ` όλα, του Παλαμά κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Το βιβλίο αυτό εξετάζει τη στρατηγική με την οποία ο δημιουργός του Αλαφροΐσκιωτου διαχειρίστηκε την ποιητική παράδοση, οικειοποιούμενος τη λογοτεχνική ιστορία προς όφελος του δικού του έργου και κατοχυρώνοντας τον θεσμικό ρόλο του ως διαδόχου των εθνικών βάρδων. (. . .)
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
H Aθηνά Bογιατζόγλου γεννήθηκε στην Aθήνα το 1966. Σπούδασε νεοελληνική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Kρήτης και εκπόνησε το διδακτορικό της στο King’s College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου (1989-1993). Δίδαξε στις Φιλοσοφικές Σχολές της Kρήτης και της Πάτρας και το 2001 εξελέγη λέκτορας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Iωαννίνων. H μελέτη της H Mεγάλη Iδέα του λυρισμού. Mελέτη του «Προλόγου στη Zωή» του Σικελιανού (1999) κυκλοφορεί από τις Πανεπιστημιακές Eκδόσεις Kρήτης. Eπιμελήθηκε την έκδοση του μυθιστορήματος του Aχιλλέως Λεβέντη H Tασσώ (στη σειρά «H πεζογραφική μας παράδοση», Εκδόσεις Nεφέλη, 2000), καθώς και το βιβλίο του Γ. Π. Σαββίδη Λυχνοστάτες…