Όταν η πρώτη έκδοση του βιβλίου `Η διευθέτηση της κοινωνικής σύγκρουσης` δημοσιεύτηκε το 1986, υπήρχε ακόμα το Τείχος του Βερολίνου, η Γιουγκοσλαβία και η Σοβιετική Ένωση. Οι διεθνείς συγκρούσεις ήταν οργανωμένες σ` ένα διπολικό σχήμα, που είχε ως βάση τον Ψυχρό Πόλεμο, και αυτός ο τρόπος αντίληψης του κόσμου διαπερνούσε όλα τα επίπεδα της θεωρίας και της πρακτικής σχετικά με τη σύγκρουση. Ο σκοπός μας σε αυτή την πρώτη έκδοση της `Διευθέτησης της κοινωνικής σύγκρουσης` ήταν να παρουσιάσουμε τις ιδέες μας για την ιστορία των συγκρούσεων σ` ένα αυξανόμενο κοινό μελετητών, ειδικών και ενδιαφερόμενων σπουδαστών. Γιατί μια σύγκρουση κλιμακώνεται; Για ποιο λόγο τελικά χάνει την ορμή της; Τι πρέπει να γίνει ώστε μια σύγκρουση να καταλήξει σε συμφωνία; Αυτές οι ερωτήσεις καθόρισαν και το βασικό άξονα της θεωρητικής εργασίας μας. Ο μετα-ψυχροπολεμικός κόσμος μπορεί ν` ανανέωσε την αισιοδοξία μερικών, δεν είναι όμως ένα μέρος στο οποίο βασιλεύει η ειρήνη. Στην πραγματικότητα, τα τελευταία χρόνια υπήρξε μια αναγέννηση των εθνικών και περιφερειακών συγκρούσεων με τίμημα το θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων. Αποφασίσαμε να δημοσιεύσουμε μια αναθεωρημένη έκδοση της `Διευθέτησης της κοινωνικής σύγκρουσης` εν μέρει εξαιτίας αυτών των δραματικών αλλαγών. Επίσης, ο κόσμος έχει γίνει αναμφισβήτητα περισσότερο αλληλεξαρτώμενος, ενώ η παιδεία διαδραματίζει ένα σημαντικό και διαρκώς αυξανόμενο ρόλο στις συγκρούσεις που ανακύπτουν. Τέλος, θελήσαμε να ενσωματώσουμε τον πλούτο των νέων ιδεών που προέκυψαν από τις έρευνες άλλων μελετητών τα τελευταία οχτώ χρόνια. Ως σπουδαστές της σύγκρουσης, παραμένουμε μόνιμα αισιόδοξοι. Θα θεωρήσουμε ότι η συνεργασία μας υπήρξε επιτυχής αν οδηγήσει έστω και έναν ή δύο από εσάς, τους αναγνώστες μας, στο συμπέρασμα ότι η αναζήτηση που αποσκοπεί στην κατανόηση και τη διαχείριση των κοινωνικών συγκρούσεων είναι κάτι που αξίζει, αν σας παρακινήσουμε να συνεισφέρετε με τη δική σας ενέργεια στη δουλειά που απομένει να γίνει.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]