Ο Φιλίππου Φιλίππου γεννήθηκε στην Κέρκυρα το Δεκέμβριο του 1948 και ζει στην Αθήνα. Από το 1968 ως το 1982, με μικρά ή μεγάλα διαλείμματα, ταξίδεψε ως μηχανικός σε ποντοπόρα πλοία και βιβλία του σχετίζονται με τη ζωή των ανθρώπων της θάλασσας.
Έχει εκδώσει μαρτυρίες, μελέτες, βιογραφίες και μυθιστορήματα, πολλά από τα οποία σχετίζονται με ιστορικά πρόσωπα ή πρόσωπα της νεοελληνικής λογοτεχνικής κληρονομιάς, όπως οι Κωνσταντίνος Καβάφης, Ζορμπάς, Οδυσσέας Ελύτης και Κωνσταντίνος Παλαιολόγος. Έχει επίσης εκδώσει αστυνομικά μυθιστορήματα, όντας ένας εκ των ελαχίστων λογοτεχνών που υπηρετούν το είδος με συνέπεια στην Ελλάδα, αλλά και έργα που απευθύνονται σε παιδιά και…

Ο Μανώλης Πιμπλής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Σπούδασε στη Νομική σχολή Αθηνών αλλά στράφηκε από το 1994 στη δημοσιογραφία. Από τότε μέχρι σήμερα εργάζεται στο πολιτιστικό τμήμα της εφημερίδας Τα Νέα. Το 1995 είχε εκδώσει μια συλλογή ποιημάτων με τίτλο Εκποιήματα. Διήγημά του δημοσιεύτηκε και στα Ελληνικά εγκλήματα 2.

Κατάγεται από τον Κύπρο. Είναι διδάκτωρ των μαθηματικών του Πανεπιστημίου Pierre et Marie Curie και από το 1981 διδάσκει μαθηματικά στη Μέση Εκπαίδευση. Έχει γράψει πέντε μυθιστορήματα, μια συλλογή δοκιμίων
και μια συλλογή διηγημάτων (κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Πόλις), που όλα περιστρέφονται γύρω από τα μαθηματικά. Ακόμα έχει γράψει δυο εκλαϊκευτικά βιβλία μαθηματικών για τη σειρά «Μιλώντας» των Εκδόσεων
Πατάκη. Επίσης, έχει γράψει εγχειρίδια για τη Μέση Εκπαίδευση, έχει συμμετάσχει σε συλλογικούς τόμους διηγημάτων και δοκιμίων και έχει μεταφράσει από τα αγγλικά και τα γαλλικά τριάντα εννέα βιβλία, ενώ κατά καιρούς έχει συνεργαστεί με πολλές ελληνικές εφημερίδες και τηλεοπτικά κανάλια…

Η Αμάντα Μιχαλοπούλου έχει γράψει οχτώ μυθιστορήματα και τρεις συλλογές διηγημάτων. Έχει τιμηθεί με το Βραβείο Διηγήματος του περιοδικού Ρεύματα για το Έξω η ζωή είναι πολύχρωμη (1993), το Βραβείο Μυθιστορήματος του περιοδικού Διαβάζω για το Γιάντες (1996), το Βραβείο Διεθνούς Λογοτεχνίας του Αμερικανικού Ομοσπονδιακού Ιδρύματος Τεχνών και το Liberis Liber των Ανεξάρτητων Καταλανών Εκδοτών για το Θα ήθελα (2005), καθώς και το Βραβείο Διηγήματος του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών για τη Λαμπερή Μέρα (2012). Το 2015 και το 2020 τα βιβλία της Γιατί σκότωσα την καλύτερή μου φίλη και Η γυναίκα του Θεού έφτασαν στη βραχεία λίστα…

Ο Πέτρος Μαρτινίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και διδάσκει θεωρία και κριτική αρχιτεκτονικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Πρώτο του βιβλίο τα δοκίμια Συνηγορία της παραλογοτεχνίας (1982), Οι λέξεις στην αρχιτεκτονική και την επιστημονική σκέψη (1990), Κόμικς, τέχνη και τεχνικές της εικονογράφησης (1990), Η υψηλή τέχνη της απελπισίας: γύρω από τον Ισοβίτη του Αρκά (1992), Μεσιτείες του ορατού: ζητήματα θεωρίας της κριτικής στην αρχιτεκτονική και την τέχνη (1997) και Μεταμορφώσεις του θεατρικού χώρου: τυπικές φάσεις κατά την εξέλιξη των θεάτρων στη Δύση (1999). Η έντονη παρουσία του στο αστυνομικό μυθιστόρημα ξεκινά με την τετραλογία Κατά συρροήν (1998), Σε περίπτωση πυρκαϊάς (1999), Παιχνίδια μνήμης…

Μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και μεταφραστής. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες. Από το 1976 εργάζεται ως ελεύθερος συγγραφέας. Τα αστυνομικά μυθιστορήματά του έχουν μεταφραστεί σε δεκατέσσερεις γλώσσες και ο ήρωάς του, ο αστυνόμος Χαρίτος, είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς ήρωες αστυνομικών μυθιστορημάτων στην Ευρώπη. Συνεργάστηκε με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο σε πολλά σενάρια ταινιών του. Έχει επίσης μεταφράσει στα ελληνικά έργα του Μπέρτολτ Μπρεχτ, του Φρανκ Βέντεκιντ και του Άρτουρ Σνίτσλερ. Η πιο πρόσφατη μετάφρασή του είναι τα δύο μέρη του Φάουστ του Γκαίτε.