Στις «Εικαστικές καταγραφές» ανατέμνονται μορφές τέχνης και εικαστικοί δημιουργοί που στοιχειώνουν την παγκόσμια αλλά και την ελληνική συνείδηση. Από τις πολυσυζητημένες εκθέσεις «Εκφυλισμένη τέχνη», «Η εποχή του Μοντερνισμού – η τέχνη στον 20ο αιώνα», έως τα «100 χρόνια της Μπιενάλε της Βενετίας» και από το φαινόμενο Τσαρούχης έως την «αίρεση» που συνιστά ο Αλέξης Ακριθάκης, ο Τάκης Μαυρωτάς αναλύει και ερμηνεύει σημαντικά φαινόμενα και τάσεις της εποχής μας. Το βιβλίο καλύπτει ένα ευρύ φάσμα της τέχνης με ενδεικτικές αναφορές σε σημαντικούς πρωταγωνιστές όπως οι Arman, Botero, Uecker, Roussev, Takis, Chryssa, Κουνέλλης, Τσόκλης, Μόραλης, Μυταράς, Φασιανός, Αντωνάκος, Παύλος, κ.ά. Όπως επισημαίνει στον πρόλογο της έκδοσης η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, «Οι ήρωες της τέχνης προχωρούν πάντα στα σκοτεινά, ρίχνοντας όμως φως, έστω διαλειπτικά σαν φάρος, στον πάντα μοναχικό μονόδρομό τους. Στον κριτικό τώρα εναπόκειται να γίνει ο γεφυροποιός ανάμεσα στο πριν και στο μετά της τέχνης, ανάμεσα στον θεατή και στον χρήστη και στον πάντα ερωτηματικό, και ερωτικό θα έλεγα, δημιουργό».
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
Ο Τάκης Μαυρωτάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1959. Αποφοίτησε από το Πάντειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Κοινωνικών Επιστημών, όπου έκανε τη διδακτορική του διατριβή με θέμα «Το σώμα του έρωτα και του θανάτου στη νεοελληνική ζωγραφική». Εργάστηκε στο γραφείο του καθηγητή Γ. Π. Σαββίδη και μετά το 1988 στο πολιτιστικό Ίδρυμα Πιερίδη, καθώς επίσης και στο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη ως εικαστικός συντάκτης. Είναι διευθυντής του Ιδρύματος Πιερίδη και μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Τεχνοκριτικών (Α.Ι.CA.). Έχει διατελέσει μέλος των διοικητικών συμβουλίων της Εθνικής Πινακοθήκης, του Ελληνικού Φεστιβάλ και του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών.
Έχει επιμεληθεί πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις: «Όψεις μιας μεγάλης…