(. . .) Μήπως δεν είναι ο χρόνος εκείνος που καθορίζει την ύπαρξή μας, χωρίς ωστόσο αυτός να εξαρτάται από εμάς; Δεν είναι ο πανδαμάτωρ χρόνος που θα θέσει τέλος στη ζωή μας, φέρνοντάς την αντιμέτωπη με το νόημα του πεπερασμένου; Ή μήπως μπορούμε να παραβλέψουμε ότι μέσα σ` αυτόν – τον ιστορικό, φυσικό, αστρονομικό, βιολογικό χρόνο – ξετυλίγεται η ίδια η ύπαρξή μας; Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα με παρακίνησαν να αρχίσω να μελετώ ό,τι έχει σχέση με το ζήτημα χωρίς ωστόσο να προβλέψω το εύρος του αντικειμένου και τις δυσκολίες που θα συναντούσα προκειμένου να το διεξέλθω κατά τρόπο ικανοποιητικό. (. . .)
[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]
