Το βιβλίο αυτό συγκεντρώνει χριστουγεννιάτικα διηγήματα γραμμένα από σημαντικούς Έλληνες συγγραφείς, κυρίως του 20ου αιώνα. Πρόκειται για κείμενα που αναδίδουν μελωδίες και εικόνες των γιορτών και διαπνέονται από τον βαθύ ανθρωπισμό που αναβιώνει στο τέλος κάθε χρόνου σε όλα τα σημεία της γης, μαζί με τη φάτνη, τα λαμπιόνια, τα κάλαντα, το χιόνι, τα δώρα και το φλουρί της βασιλόπιτας. Τα μηνύματα που κρύβονται σε αυτά τα διηγήματα προκύπτουν από τις συγκινήσεις και τα πάθη των ηρώων τους, αλλά πρωτίστως μαρτυρούν την ευαισθησία των ίδιων των δημιουργών τους. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]

Επιμέλεια κειμένου: Δημήτρης Ποσάντζης
Θεματική κατηγορία/ες
Σελίδες
176
Διαστάσεις (εκ.)
14
x
20.5
Ημερομηνία έκδοσης
1 Νοεμβρίου 2009
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Ο Στρατής Τσίρκας (ψευδώνυμο του Γιάννη Χατζηανδρέα) γεννήθηκε το 1911 στο Κάιρο. Σπούδασε στην Αμπέτειο Σχολή Καΐρου, από την οποία αποφοίτησε το 1928, και αμέσως προσελήφθη στην Εθνική Τράπεζα της Αιγύπτου. Από το 1929 μέχρι το 1939 εργάστηκε ως λογιστής και κατόπιν διευθυντής σε εκκοκκιστήριο βάμβακος στην Άνω Aίγυπτο. Το 1939 ανέλαβε διευθυντής βυρσοδεψείου στην Aλεξάνδρεια, μέχρι το 1963, οπότε έφυγε οριστικά για την Αθήνα.

Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1927 με το διήγημα «Το Φεγγάρι» στο αλεξανδρινό περιοδικό Παναιγύπτια, ενώ το 1930 δημοσίευσε στο ελλαδικό περιοδικό Πρωτοπορία το «Μεσημεριάτικο». Την ίδια χρονιά γνωρίστηκε με τον Κ. Π. Καβάφη. Το…

Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος (9 Δεκεμβρίου 1867 − 14 Ιανουαρίου 1951) ήταν Ζακυνθινός μυθιστοριογράφος, δημοσιογράφος και συγγραφέας θεατρικών έργων. Διετέλεσε αρχισυντάκτης στο θρυλικό πια περιοδικό, Η Διάπλασις των Παίδων, κατά την περίοδο 1896 – 1948. Κατά την αρχισυνταξία του Ξενόπουλου στο περιοδικό ήταν και ο βασικός του συντάκτης. Είναι χαρακτηριστική η υπογραφή του Σας ασπάζομαι, Φαίδων, που χρησιμοποιούσε στις επιστολές που υποτίθεται έστελνε στο περιοδικό. Ήταν ο ιδρυτής και εκδότης του περιοδικού Νέα Εστία, το οποίο εκδίδεται ακόμα και σήμερα. Το 1931 έγινε ακαδημαϊκός. Μαζί με τους Παλαμά, Σικελιανό και Καζαντζάκη ίδρυσε την Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών, της οποίας ήταν και πρώτος…

Με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Παύλος Νιρβάνας είναι γνωστός ο λογοτέχνης Πέτρος Κ. Αποστολίδης. Ο πατέρας του, έμπορος Κωνσταντίνος Αποστόλου Κουμιώτης, ήταν από τη Σκόπελο και η μητέρα του, Μαριέττα Ιωάννου Ράλλη, από τη Χίο. Γεννήθηκε στη Μαριούπολη της Ρωσίας (σήμερα ανήκει στην Ουκρανία) το 1866 και πέθανε στην Αθήνα στις 28 Νοεμβρίου 1937.

Ο Παύλος Νιρβάνας εξέδωσε πολλές ποιητικές συλλογές και δημοσίευσε πολλά χρονογραφήματα σε εφημερίδες. Διατηρούσε στενούς δεσμούς με αρκετούς λογοτέχνες της εποχής του και συνέβαλε στην ανάδειξη νεότερων λογοτεχνών π.χ. Ιωάννης Κονδυλάκης, Γρηγόριος Ξενόπουλος, Νίκος Καββαδίας[8]. Τον συνέδεε αδελφική φιλία με τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.

Λογοτεχνικά, τοποθετείται στον κύκλο…

ΕΠΙΛΟΓΕΣ
Όλα ξεκίνησαν τη μέρα που πέθανε ο Ντέιβιντ Μπόουι και χιλιάδες μικρόκοσμοι κατέρρευσαν. Το Αδελφικό,...
Σταματήστε τώρα ό,τι κάνετε. Μην εξελίσσεστε άλλο, δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Χρησιμοποιήστε τα μάτια,...
Ένας άντρας, εργαζόμενος στην εταιρεία Developland, καλείται διαρκώς να ανταποκρίνεται σε απαιτητικές ιδέες για τις...
Ένας άντρας προσπαθεί να αναστήσει τη γυναίκα του, χρησιμοποιώντας διαδικτυακές εφαρμογές γνωριμιών. Κάποιος άλλος βρίσκει...
Λονδίνο, Μάρτιος 1927. Μια από τις σημαντικότερες μορφές της Αδελφότητας των Προραφαηλιτών ζωγράφων, η Μαρία...
Μια ανεκτίμητη βυζαντινή εικόνα που γίνεται αντικείμενο κλοπής, η υποψία για την ύπαρξη ενός αμύθητου...
Η μικρή Ρουάλα δεν είναι κορίτσι που μοιάζει με τ` άλλα. Δεινή αναρριχήτρια των κολωνακιώτικων...
Αυτό το βιβλίο θα μπορούσα να το είχα τελειώσει πριν από πέντε χρόνια. Μπορούσα όμως;...
Για τον Κωστή Παπαγιώργη τα βιβλία υπήρξαν ο πιο ζωτικός κι ακατάλυτος δεσμός του με...
Αβάνα, καλοκαίρι του 2003. Ο Μάριο Κόντε έχει εγκαταλείψει πια την αστυνομία και ζει αγοράζοντας...
Όλα ξεκίνησαν τη μέρα που πέθανε ο Ντέιβιντ Μπόουι και χιλιάδες μικρόκοσμοι κατέρρευσαν. Το Αδελφικό,...
Σταματήστε τώρα ό,τι κάνετε. Μην εξελίσσεστε άλλο, δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Χρησιμοποιήστε τα μάτια,...
Ένας άντρας, εργαζόμενος στην εταιρεία Developland, καλείται διαρκώς να ανταποκρίνεται σε απαιτητικές ιδέες για τις...
Ένας άντρας προσπαθεί να αναστήσει τη γυναίκα του, χρησιμοποιώντας διαδικτυακές εφαρμογές γνωριμιών. Κάποιος άλλος βρίσκει...
Λονδίνο, Μάρτιος 1927. Μια από τις σημαντικότερες μορφές της Αδελφότητας των Προραφαηλιτών ζωγράφων, η Μαρία...
Μια ανεκτίμητη βυζαντινή εικόνα που γίνεται αντικείμενο κλοπής, η υποψία για την ύπαρξη ενός αμύθητου...
Η μικρή Ρουάλα δεν είναι κορίτσι που μοιάζει με τ` άλλα. Δεινή αναρριχήτρια των κολωνακιώτικων...
Αυτό το βιβλίο θα μπορούσα να το είχα τελειώσει πριν από πέντε χρόνια. Μπορούσα όμως;...
Για τον Κωστή Παπαγιώργη τα βιβλία υπήρξαν ο πιο ζωτικός κι ακατάλυτος δεσμός του με...
Αβάνα, καλοκαίρι του 2003. Ο Μάριο Κόντε έχει εγκαταλείψει πια την αστυνομία και ζει αγοράζοντας...
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
Τον χειμώνα η όμορφη Κοιλάδα του Κλότζκο μετατρέπεται σε ένα μέρος αρκετά ερημικό και μάλλον αφιλόξενο. Μεταξύ των λιγοστών κατοίκων που παραμένουν εκεί είναι η Γιανίνα Ντουσέικο, λάτρης της αστρολογίας, η οποία στον ελεύθερο χρόνο...
Το βρόμικο κόλπο, να ξεχάσεις μόνον τα άσχημα αλλά να θυμάσαι τα ωραία, δεν πετυχαίνει, η μνήμη διεκδικεί τα νόμιμα, δηλαδή όλα ή τίποτε, δηλαδή ας μείνει κάποιος να θυμάται, να θυμάται και τα ψιλά...
Ο Φίμα είναι πενήντα τεσσάρων ετών, διαζευγμένος δύο φορές και εργάζεται ως υπάλληλος υποδοχής σε μια γυναικολογική κλινική. Είναι επίσης γιος ενός αυτοδημιούργητου εργοστασιάρχη καλλυντικών αλλά, παρά τις λαμπρές πανεπιστημιακές του σπουδές, εξακολουθεί να τον...
Σ’ αυτό το μυθιστόρημα αναζητώ ποιοι υπήρξαν οι «γνωστοί-άγνωστοι» γονείς μου – όπως συνήθως είναι οι γονείς. Τι διαμόρφωσε τον Εμμανουήλ και την Αικατερίνη πριν παντρευτούν, πριν τους γνωρίσω, πριν συγκρουστούμε με σφοδρότητα, πριν συμφιλιωθούμε...
Το δραματικό οδοιπορικό μιας εβραϊκής οικογένειας στις ζοφερές στιγμές του εικοστού αιώνα. Το χρονικό μιας κοινωνίας που συντρίβεται και αναφύεται μέσα από τα ερείπιά της. Η θυελλώδης ιστορία του μικρού Ιωσήφ, όπως την καταγράφει ένα...
«Μετά τη δικτατορία, οι γυναίκες ήταν αυτές που επέμεναν να κάνουν τον παραλληλισμό ανάμεσα στη λογοκρισία της πατριαρχίας και τη λογοκρισία του αυταρχισμού. Γι’ αυτές η ποίηση εξακολουθούσε να είναι ένα φόρουμ όπου εξερευνά κανείς...
Menu
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ