Τι είναι αυτό που ονομάζουμε «εαυτός μας»; Μέσα από ποιες αέναες υπόγειες διαδρομές διαμορφώνεται αυτή η ψυχική υπόσταση και πώς επηρεάζει τη ζωή μας; Πώς οργανώνεται η ταυτότητα ενός ψυχαναλυτή; Πώς καταφέρνει να διανύσει μια επίπονη, μοναχική διαδρομή μέσα από ταυτίσεις, αποταυτίσεις και διαγενεαλογικές περιπλανήσεις στο πλαίσιο μιας «ενδογαμικής ψυχαναλυτικής κοινότητας»; (. .. ) Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα στα οποία προσπαθεί να απαντήσει αυτό το καινούργιο βιβλίο της Θάλειας Βεργοπούλου η οποία, με μοναδική ευαισθησία και σοφία που πηγάζει από την πολύχρονη ψυχαναλυτική της εμπειρία, μας υπενθυμίζει ότι πρέπει να χάσουμε τον εαυτό μας για να τον ξαναβρούμε και να τον ανακτήσουμε μέσα από τις σύνθετες διεργασίες που επισυμβαίνουν κατά την ψυχαναλυτική διεργασία. Μια πρόσκληση για μια πλούσια αναγνωστική εμπειρία.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
Η Θάλεια Βεργοπούλου γεννήθηκε στο Κάιρο και μετά τη φοίτησή της στο εκεί ελληνικό γυμνάσιο σπούδασε Ψυχολογία στη Γενεύη και μετεκπαιδεύτηκε στο Παρίσι (Lebovici), στο Λονδίνο (S.H. Foulkes) στην Ψυχοθεραπεία Ομάδας και στις ΗΠΑ ως Fullbright Scholar. Εργάστηκε επί μία δεκαετία περίπου στην Αθήνα (διευθύντρια του Ψυχολογικού Εργαστηρίου στο Δημόσιο Ψυχιατρείο, Δαφνί), ως ψυχολόγος στη Σχολή Μωραΐτη κ.α., αλλά κυρίως ιδιωτικά με παιδιά, εφήβους και ενήλικες. Το 1968 ο J. Piaget την προσκάλεσε να συνεργαστεί στο Centre d'Epistemologie Genetique, που διηύθυνε τότε στη Γενεύη, καθώς και στο Πανεπιστήμιο, όπου δίδαξε, μεταξύ άλλων θεμάτων, Ευαισθητοποίηση στη Δυναμική της Ομάδας, και ήταν…