Τουρκία, από τη δεκαετία του ΄80 ως τις μέρες μας. Η Ουλκιού Οζτούρκ, είναι μια νέα κοπέλα αριστερών πεποιθήσεων που πιστεύει σε μια Τουρκία δημοκρατική, σε μια Τουρκία απαλλαγμένη από τις ξένες εξαρτήσεις και το στρατιωτικό κατεστημένο. Η ιστορία της είναι η ιστορία μιας γενιάς, η εξέγερσή της εξέγερση πολλών ανθρώπων, η σοφία της αποτέλεσμα μιας γενικότερης ήττας. Ακόμα κι ο έρωτας είναι δύσκολος – εκείνη μια επαναστάτρια, εκείνος ο τυπικός εκπρόσωπος του κατεστημένου – μια επιπλέον χίμαιρα δίπλα στις πολιτικές χίμαιρες. Ένα σημαντικό μυθιστόρημα, το πρώτο που μιλά για το δράμα της Αριστεράς στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα από την τουρκική σκοπιά, από τη σκοπιά ενός κινήματος που ηττήθηκε πολλές φορές αλλά εξακολουθεί να παραμένει – όπως αποδεικνύει και αυτό το μυθιστόρημα – ζωντανό.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
Η Oγιά Μπαϊντάρ γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1940. Μαθήτρια ακόμα, γράφει το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο O Θεός ξέχασε τα παιδιά για το περιεχόμενο του οποίου επικρίθηκε από τη διεύθυνση του παρθεναγωγείου. Το 1964 αποφοίτησε από το τμήμα Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κωνσταντινούπολης. Ένα χρόνο αργότερα η εντεταλμένη επιτροπή των καθηγητών απορρίπτει τη διδακτορική της διατριβή με θέμα τη γέννηση της εργατικής τάξης στην Τουρκία, με αποτέλεσμα οι φοιτητές να κάνουν κατάληψη (είναι η πρώτη κατάληψη Πανεπιστημίου εκείνα τα χρόνια) διαμαρτυρόμενοι για το γεγονός. Το 1971, μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα, συλλαμβάνεται και αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη θέση της. Το…