Για ογδόντα περίπου χρόνια το αξιόλογο αυτό βιβλίο παρέμενε ανυπόγραφο. Κυκλοφόρησε το 1923, ένα χρόνο μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, και την επόμενη χρονιά έκανε και δεύτερη έκδοση, καθώς αφηγούνταν σε λογοτεχνική γραφή, εν είδει ημερολογίου, τη συγκλονιστική περιπέτεια ενός Έλληνα αξιωματικού στα βάθη της Ανατολίας. Περιέγραφε τις συνθήκες κράτησης των αιχμαλώτων στο Ντενιζλί, στο Ντινάρ, στο Ακ Σεχίρ, στο Ικόνιο, στην Καισάρεια. Αποκάλυπτε τις σκληρές όψεις του πολέμου. Εξαπέλυε δριμεία κριτική εναντίον των υπαιτίων και, ταυτόχρονα, εξέφραζε με ενάργεια το σκεπτικισμό και τον προβληματισμό της ελληνικής κοινωνίας. (. . .)
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
Ο Μάρκος Αυγέρης (1884-1973) ήταν κριτικός της νεοελληνικής λογοτεχνίας, ποιητής, συγγραφέας, δοκιμιογράφος και μεταφραστής. Το πραγματικό του όνομα ήταν Γεώργιος Ν. Παπαδόπουλος. Γεννήθηκε στην Καρίτσα της Ηπείρου και μεγάλωσε στα Γιάννενα. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και υπηρέτησε στο Υπουργείο Εργασίας ως διευθυντής Υγιεινής. Πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1904, σε ηλικία είκοσι χρόνων, με το ποίημα «Η βάβω η Τασιά» (στο περιοδικό Ο Νουμάς) και με το θεατρικό Μπροστά στους ανθρώπους, που ανέβηκε στη Νέα Σκηνή του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου, αποσπώντας ενθουσιώδεις κριτικές.
Από την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά και μέχρι το τέλος της ζωής του υπήρξε σταθερά…