Το Σημείο Άλφα είναι ένας τόπος μαγικός. Αχανής και άδειος, χωρίς όνομα. Εκεί ένας άνθρωπος στέκεται μόνος. Γυμνός, χωρίς μνήμη, χωρίς εικόνες, χωρίς λέξεις. Κάποτε καταφθάνει εκεί ο Αρχιτέκτονας με χιλιάδες εργάτες και τόνους υλικά για να οικοδομήσει ένα γιγάντιο έργο, με ακαθόριστο όμως προορισμό. Καθώς το έργο ανυψώνεται τερατωδώς, μέρα με τη μέρα, ο μοναχικός άνθρωπος αρχίζει να ανακαλύπτει τις λέξεις και τις μνήμες του, να γνωρίζει τη φιλία, το φόνο, το μίσος, την τιμωρία, την αγάπη και τη ζωή, και ν` αποκτά ταυτόχρονα ένα σκοπό: να ομορφύνει τον αφιλόξενο τόπο. Ο Αρχιτέκτονας του βιβλίου μοιάζει να διευθύνει μια ορχήστρα ανθρώπων και υλικών· να χειρίζεται τον Τόπο και το Χρόνο για να οικοδομήσει παράλληλα τη δική του ιστορία, τη δική του άνοδο και πτώση· να ωθεί τη μνήμη να γεννήσει ιστορίες και όλα να νομίζεις πως είναι έργα του: μια υπέροχη δύση, ένα σεξουαλικό σημάδι εξ ουρανού, μια βάρκα θαμμένη στα έγκατα της γης, δυο κοράκια που μιλούν ανθρώπινα, ένας Άγγελος με λέπια ψαριού, άψυχοι και έμψυχοι ήρωες σε ένα αλληγορικό μυθιστόρημα, όπου ο ρεαλισμός και ο σουρεαλισμός, η πραγματικότητα και η φαντασία, το όνειρο και ο εφιάλτης αποκαλύπτονται διαδοχικά στον αναγνώστη σαν τα απαγορευμένα αξιοθέατα της μνήμης του Ανθρώπου.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
