Υπάρχει κάτι βαθιά οικείο στη στιγμή που οι άνθρωποι μαζεύονται γύρω από ένα τραπέζι και αρχίζουν να μιλούν για το βιβλίο που διάβασαν, για τις λέξεις που τους άγγιξαν, για τους ήρωες που τους συνόδεψαν, για τις σκέψεις που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης.
Οι λέσχες ανάγνωσης, οι μικρές βιβλιοφιλικές κοινότητες που αναδεικνύουν το διάβασμα ως συλλογική δράση, τα τελευταία χρόνια βρίσκονται σε άνθηση και στη χώρα μας. Η συνήθεια όμως των συναντήσεων και των συζητήσεων για τα βιβλία έχει ρίζες πολύ παλαιότερες απ’ όσο φανταζόμαστε.
Τον 17ο αιώνα, όταν η πρόσβαση στη γνώση ήταν περιορισμένη και αυστηρά ελεγχόμενη, υπήρχαν γυναίκες όπως η Anne Hutchinson, που συγκεντρώνονταν για να διαβάσουν και να συζητήσουν κείμενα που θεωρούνταν για εκείνες απαγορευμένα. Η ανάγνωση δεν αποτελούσε τότε μόνο απόλαυση αλλά πράξη ελευθερίας.
Tον 18ο αιώνα, η περίφημη Blue Stockings Society στην Αγγλία έδωσε μια νέα ώθηση στην επαφή με τα βιβλία. Γυναίκες που αγαπούσαν τη λογοτεχνία και γενικότερα τις τέχνες και την γνώση συζητούσαν έργα και ιδέες με αισθητικές αναζητήσεις, θέτοντας τις βάσεις για αυτό που σήμερα θεωρούμε αυτονόητο: ότι το βιβλίο δεν ολοκληρώνεται στην τελευταία σελίδα του, αλλά συνεχίζει να ζει μέσα από τον διάλογο που δημιουργεί.
Με την άνοδο του μορφωτικού επιπέδου τον 19ο αιώνα, οι λέσχες ανάγνωσης πέρασαν και στα λαϊκά στρώματα. Εργάτες και απλοί άνθρωποι ένωναν τις δυνάμεις τους συγκεντρώνοντας χρήματα για να αγοράσουν βιβλία, να τα διαβάσουν και να τα μοιραστούν. Το βιβλίο έγινε μέσο γνώσης, αυτοβελτίωσης και ελπίδας.
Σήμερα, σε ένα μικρό βιβλιοπωλείο της γειτονιάς, σε ένα καφέ ή ακόμη και διαδικτυακά, οι λέσχες ανάγνωσης συνεχίζουν αυτή τη μακρά παράδοση. Από τις διεθνείς κοινότητες που δημιουργήθηκαν από προσωπικότητες όπως η Oprah Winfrey μέχρι τις σύγχρονες διαδικτυακές λέσχες και το BookTok, η αγάπη για το βιβλίο βρίσκει διαρκώς νέους τρόπους έκφρασης.
Σε διάφορα μέρη της Ελλάδας οι λέσχες ανάγνωσης έχουν εξελιχθεί σε σημαντικές πολιτιστικές κυψέλες στις οποίες η μυρωδιά του καφέ συναντά το χαρτί των σελίδων, ενώ άνθρωποι πολλές φορές άγνωστοι μεταξύ τους γίνονται συνοδοιπόροι μέσα από την αναγνωστική περιπέτεια.
Για όσους αγαπούν τα βιβλία, η συμμετοχή στις λέσχες ανάγνωσης είναι κάτι σπουδαιότερο από κοινωνική δραστηριότητα. Είναι ένας τρόπος να ανακαλύψουμε ξανά τη χαρά της λογοτεχνίας που γίνεται εντονότερη μέσα από την κοινή εμπειρία.
Σε μια εποχή άγχους, βιασύνης και διάσπασης της προσοχής, αυτές οι συγκεντρώσεις γύρω από τα βιβλία μοιάζουν ποιητικές πράξεις αντίστασης. Και ίσως γι’ αυτό να είναι τόσο απαραίτητες.
Δείτε σχετικά: