Κωστής Γκιμοσούλης: «Το αηδόνι στο πόδι της»

Της Νίκης Κώτσιου.

Τρεις γυναίκες, αναζητώντας η καθεμία το δικό της όραμα ελευθερίας, θα συναντηθούν – διασταυρωθούν με το Θωμά και με τον τρόπο τους θα τον καθορίσουν.

Γηραιότερη όλων η Γιώτα που, μολονότι έζησε μία γεμάτη και πληθωρική ζωή, καταλήγει μόνη σ’ένα διαμέρισμα με την υποτυπώδη συντροφιά κάποιων πονετικών γειτόνων και με ανάκατες αναμνήσεις άλλοτε να τη στοχεύουν και άλλοτε να την αγαλλιάζουν.

Στη Γιώτα θα χαριστεί ένα γαλήνιο και όμορφο τέλος μέσα σε μία κατάσταση αναπάντεχης ευδαιμονίας που θα σφραγίσει ένα θυελλώδη βίο και ένα γήρας στεφανωμένο από τρυφερή τρέλα και αγιοσύνη.

Δεύτερος αρμός του βιβλίου η όμορφη «Μαντόνα», μία μάλλον νευρωτική σαραντάρα, με έντονο το αίσθημα του ανικανοποίητου και του ανειρήνευτου, που θα ζητήσει καταφύγιο στην αγκαλιά του Θωμά.

Μπροστά στο φάσμα της επικείμενης μέσης ηλικίας και της νιότης που φεύγει, η «Μαντόνα», θα θελήσει να ζήσει αναδρομικά όσα νομίζει πως η ζωή της χρωστάει και της αξίζουν, αλλά θα προσκρούσει σε μια σημαίνουσα άρνηση, που ίσως ανατρέψει το σχεδιασμό της.

Και, τέλος, η Δαλιδά, ένα «Εκκεντρικό» μα δροσερό κορίτσι που θα ξεκλειδώσει και θα φωτίσει ανέλπιστα το μονήρη βίο του Θωμά.

Κατακτώντας και τη δική της ελευθερία, η Δαλιδά θ’απελευθερώσει συγχρόνως και τον Θωμά από φόβους, άγχη, ανασφάλειες και εμμονές, που τον κρατούν δέσμιο μιας μοναξιάς και απομόνωσης φαινομενικά εθελούσιας και συνειδητής αλλά κατά βάρος επιβεβλημένης από συγκυρίες και ιδεοληψίες. Ο Θωμάς θα αφεθεί στην περιπέτεια ενός καινούργιου αλλά διαφορετικού έρωτα και θα υποδεχθεί τη Δαλιδά περιβάλλοντάς την με μία αγάπη εκστατική και φωτεινή σα θαύμα, με μία αγάπη που τη βιώνει πολύ περισσότερο ως φώτιση και εμπειρία με θρησκευτικό περιεχόμενο παρά ως ερωτικό συναίσθημα.

Το «Αηδόνι στο πόδι της» συντίθεται από ακολουθίες ποιητικών εικόνων που ξεκινούν από ένα ρεαλιστικό υπόβαθρο αλλά απογειώνονται στην πορεία αποκτώντας ενίοτε ένα γκροτέσκο ή σουρεαλιστικό περιεχόμενο (ας μην ξεχνάμε τη μακρά θητεία του Γκιμοσούλη στην ποίηση).

Μεσ’από αυτές τις δυνατές εικόνες που ενέχουν οι περισσότερες κι έναν πλούσιο συμβολισμό, αρθρώνεται ένα όραμα ελευθερίας με όρους περίπου θρησκευτικούς – μυστικιστικούς (κυρίως στα τελευταία κεφάλαια) καθώς ο πρωταγωνιστής, χάρη σ’έναν έρωτα που δρα πάνω του απελευθερωτικά και λυτρωτικά, κατορθώνει να αρθεί πάνω από φόβους κι εγωισμούς φτάνοντας σε μια εκστατική εμπειρία βίωσης του κόσμου και της ζωής. Μέσα στο πλαίσιο αυτής της πρωτοφανούς αγαπητικής συνάντησης με τον Άλλο, που δεν έρχεται να περιστείλει αλλά, αντίθετα, να επεκτείνει στο άπειρο την ελευθερία του αγαπώντος υποκειμένου, συντελείται μια μαγικού τύπου ένωση με τη ζωή στην ολότητά της και με το μεγαλείο της, όπως ιδανικά εικονογραφείται στη συγκλονιστική Εικονοποιία των τελευταίων σελίδων, που σηματοδοτούν το θρίαμβο της αγάπης.