Η αυλή με τα σπασμένα όνειρα

Λογοτεχνία
Ελληνική Λογοτεχνία - Πεζογραφία
Η αυλή με τα σπασμένα όνειρα

Μυθιστόρημα

Xρόνια ανακατατάξεων και ανακατανομών, χρόνια αντιπαροχής, σε μια μικρή επαρχιακή πόλη. Mια πόλη χτισμένη με μεράκι και ανθρωπιά. Kι όμως όλα ξεθεμελιώνονται. H πολιτεία αλλάζει μορφή, παίρνει όψη άσκημου τσιμεντένιου θεριού. Mια σκιά φόβου πάνω της. Kοινωνικές και οικονομικές ανατροπές, νέα αφεντικά, νέα εργατική δύναμη, μια σκληρή πάλη ανάμεσα στο παλιό και το καινούριο, που η Iστορία όρισε μονόπλευρα την έκβασή της. Άνθρωποι καθημερινοί, βασανισμένοι, μόνιμοι ή διαβατάρηδες. Mια τρυφερή ιστορία σε μια λυπημένη ζωή, μια ιστορία τόσο όμορφη, όσο ο ήλιος που φωτίζει ξαφνικά το μουχλιασμένο καταχείμωνο. Σαν την ελπίδα του ανθρώπου, που κατοικεί στα μεγάλα σταυροδρόμια της Iστορίας, εκεί που οι ζαριές ρίχνονται στο τραπέζι του ουρανού με μπολιασμένα ζάρια. Γλώσσα καθάρια σαν το ψωμί του μεροκαματιάρη, αισθήματα γνήσια, χαρακτήρες δυνατοί κι ανθεκτικοί, σαν το γρανιτένιο πέτρωμα που κρατά αιώνες στην πλάτη του αδιαμαρτύρητα την πολιτεία. Ένα απαλό κλάμα βροχής, που επιμένει να ταράζει τη γαλήνη του χορτάτου, εφησυχασμένου ανθρώπου.

Περισσότερα Λιγότερα

Συγγραφέας

Βασίλης Κολοβός

Σελίδες

360

Ημερομηνία έκδοσης

18 Μαρ 1998

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Βασίλης Κολοβός

Ο Βασίλης Κολοβός γεννήθηκε το 1946 στο ορεινό χωριό Πετρωτό της Φθιώτιδας, στην επαρχία Δομοκού. Από τα δώδεκα χρόνια του εργάστηκε σε βιβλιοπωλείο, κουρείο, ραφτάδικο, μπακάλικο, καφενείο, σε διάφορα εργοστάσια και στις οικοδομές. Πήγε στο νυχτερινό Γυμνάσιο. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών το 1967.

Άρχισε να ασκεί το επάγγελμα του ηθοποιού το 1972. Έπαιξε με πάρα πολλούς θιάσους σε περισσότερες από εκατό παραστάσεις κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου. Πήρε μέρος σε δεκαπέντε κινηματογραφικές ταινίες και είκοσι τηλεοπτικά σίριαλ. Παράλληλα με την επαγγελματική του δραστηριότητα, ασχολήθηκε και με τα συνδικαλιστικά προβλήματα των ηθοποιών επί τριάντα χρόνια. Διετέλεσε πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος Ακροάματος και του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών. Η επαφή του με το λαϊκό κίνημα άρχισε όταν έκανε τα πρώτα του μεροκάματα και συνεχίζεται ακόμη.

Το πρώτο του μυθιστόρημα, Θυμάσαι, πατέρα;, κυκλοφόρησε το 1994. Το δεύτερο, με τίτλο Η αυλή με τα σπασμένα όνειρα, το 1998, οι Αγίες των ημερών τους το 2001, Το καλοκαίρι μάς προσπέρασε το 2003 και το Μη φοβάσαι, εγώ είμαι εδώ το 2007. Το Θυμάσαι, πατέρα; επιλέχθηκε το 1998 να είναι για τέσσερα χρόνια η βασική διδακτέα ύλη στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ, στο Τμήμα Νεοελληνικής Φιλολογίας, μαζί με τον Επιτάφιο του Ρίτσου, την Αυλή των θαυμάτων του Καμπανέλλη και τη Σαρκοφάγο του Ιωάννου.

Επισκέφθηκε το Σίδνεϊ τέσσερις φορές, προσκεκλημένος από την εκεί ελληνική κοινότητα. Μίλησε στα παιδιά για το βιβλίο του και έδωσε τις διαλέξεις: «Γιάννης Ρίτσος, ο ποιητής της Ειρήνης», «Η Επανάσταση του ’21 και ο στρατηγός Μακρυγιάννης», «Κώστας Βάρναλης, ο οδηγητής του λαού μας» και «Φώτης Αγγουλές, ο λαϊκός μας ποιητής».

Σελίδα Συγγραφέα →

Η αυλή με τα σπασμένα όνειρα

ΕΠΙΛΟΓΕΣ

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ