Ο Λεονάρδο Παδούρα Φουέντες γεννήθηκε στις 10 Οκτωβρίου στη Μαντίγια, δώδεκα χιλιόμετρα νότια της Αβάνας. H μητέρα του η Αλίσια Φουέντες και ο πατέρας του ο Λεονάρδο Παδούρα που διατηρούσε το παντοπωλείο της περιοχής είχαν μόλις φτιάξει το σπίτι τους. «Mεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου υπήρχαν πολύ λίγα βιβλία: στη μητέρα μου άρεσε να διαβάζει αλλά διάβαζε πολύ λίγο, ο χρόνος δεν της έφτανε ποτέ, είχε τρία παιδιά και έναν σύζυγο, ήταν πολύ περίπλοκο γι’ αυτήν». Ο Παδούρα παθιάστηκε από μικρός με το μπέιζμπολ και ήθελε να γίνει αθλητικός δημοσιογράφος.

Πήγε σχολείο στην περιοχή Λα Βίμπορα της Αβάνας που αποτελεί συχνά τόπο δράσης των μυθιστορημάτων του. Εκεί υπήρχε ο κινηματογράφος «Alameda», όπου παρακολούθησε ταινίες όπως ο Σπάρτακος και ο Νονός, και το βιβλιοπωλείο «La Polilla» από όπου αγόρασε τα πρώτα του βιβλία.

Σπούδασε φιλολογία και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας. Ζούσε σε ένα μικρό εργένικο διαμέρισμα πάνω από το πατρικό του σπίτι.

Στο πανεπιστήμιο γνώρισε τη μελλοντική του γυναίκα Λουσία Λόπες Κολ. Σινεφίλ και βιβλιοφάγοι και οι δύο παρακολούθησαν στην πρώτη τους συνάντηση την ταινία του Κάρλος Σάουρα, Elisa, vidamia.

Τον τελευταίο χρόνο των σπουδών του ξεκίνησε την πτυχιακή του για τον Περουβιανό συγγραφέα Ίνκα Γκαρσιλάσο δε λα Βέγκα, χρονικογράφο των Ινδιών, του 16ου αιώνα.

Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του με κατεύθυνση στην λατινοαμερικανική λογοτεχνία ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1980 να δουλεύει στο μηνιαίο πολιτιστικό περιοδικό El Caimán Barbudo γράφοντας λογοτεχνικές κριτικές.

Έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα, Ο πυρετός των αλόγων (Fiebre de caballos). Το βιβλίο εκδόθηκε το 1988.

Ολοκλήρωσε την πρώτη του συλλογή διηγημάτων Segun pasan los anos.

Απομακρύνθηκε από το περιοδικό El Caimán Barbudo επειδή είχε «ιδεολογικά προβλήματα» –μια συνηθισμένη κατηγορία στην Κούβα του ’70 και του ’80. «Η τιμωρία ήταν ότι με έστειλαν να δουλέψω σε μια απογευματινή εφημερίδα, τη Juventud Rebelde που επίσης άνηκε στην Κομουνιστική Νεολαία. Σε εκείνη την εφημερίδα υποτίθεται ότι εγώ έπρεπε να επανεκπαιδευτώ στη δουλειά. Και συνέβη κάτι παράξενο – αυτό που συνέβη στο τέλος ήταν ότι εγώ άλλαξα την εφημερίδα». Ξεκίνησε να αναμιγνύει την αφηγηματική γραφή με την δημοσιογραφική έρευνα αλλάζοντας το ύφος της εφημερίδας. Με έναν τρόπο πολύ πιο ελεύθερο, πολύ πιο ανοιχτό, πολύ πιο δημιουργικό.

Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του πορεία στην εφημερίδα Juventud Rebelde στην οποία παρέμεινε για έξι χρόνια. «Ίσως το ίδιο το γεγονός ότι δεν είχα ακαδημαϊκή δημοσιογραφική εκπαίδευση ήταν ο καθοριστικός παράγοντας που με ώθησε στην αναζήτηση εναλλακτικών τρόπων γραφής για τα χρονογραφήματα και τα άρθρα που άρχισα να δημοσιεύω στην εφημερίδα ενώ σε σύντομο διάστημα μετά από απόφαση του διευθυντή της εφημερίδας αποτέλεσα μέρος μιας ειδικής ομάδας με μια σημαντική αποστολή που όπως την διατύπωσε η διεύθυνση της εφημερίδας ήταν η εξής: Kάντε την κυριακάτικη έκδοση της Juventud Rebelde ευχάριστη, ευανάγνωστη, περιζήτητη».

Δημοσίευσετο δοκίμιο Με το σπαθί και με την πένα (Con la espada y con la pluma) στην Αβάνα (Εditorial Letras Cubanas).

Κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Ο πυρετός των αλόγων στην Αβάνα (Editorial Letras Cubanas).

Kυκλοφόρησαν η συλλογή διηγημάτων Segun pasan los anos και το δοκίμιο Lo real maravilloso: creación y realidad στην Αβάνα (Editorial Letras Cubanas). Τον Οκτώβριο ταξίδεψε για πρώτη φορά στο Μεξικό. Επισκέφτηκε το σπίτι όπου έζησε και πέθανε ο Λεόν Τρότσκι. «Είναι η περίοδος όπου το Τείχος του Βερολίνου, έγερνε επικίνδυνα, μέχρι που άρχισε να καταρρέει, για να γίνει συντρίμμια πριν καλά καλά περάσουν λίγες εβδομάδες». Ξεκίνησε την πολυετή του έρευνα για τη συγγραφή του μυθιστορήματος Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά.

Έγινε αρχισυντάκτης του περιοδικού La Gaceta de Cuba, μιας έκδοσης της UNEAC (Ένωση Κουβανών συγγραφέων και καλλιτεχνών) στην οποία παρέμεινε για πέντε χρόνια. Διάβασε τους ισπανόφωνους συγγραφείς Μανουέλ Βάθκεθ Μολνταμπάν και Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο II, και τους Αμερικανούς συγγραφείς του εικοστού αιώνα: Φιτζέραλντ, Φώκνερ, Μακ Κάλερς, Ροθ. «Κανείς δεν μπορεί να διηγηθεί καλύτερα μια ιστορία από τους Αμερικανούς μυθιστοριογράφους».

Ξεκίνησε να γράφει το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα με ήρωα τον Μάριο Κόντε, το Τέλειο παρελθόν. «Ήθελα να γράψω ένα αστυνομικό κουβανέζικο που δεν θα έμοιαζε με τα κουβανέζικα αστυνομικά. Αυτή ήταν μια μεγάλη πρόκληση που είχα να αντιμετωπίσω. Και την αντιμετώπισα δημιουργώντας έναν χαρακτήρα όπως ο Μάριο Κόντε, που είναι ένας αστυνομικός αληθοφανής μόνο στη λογοτεχνία, όχι όμως και στην κουβανέζικη πραγματικότητα».

Μιλώντας για τη δημιουργία του ήρωα Μάριο Κόντε ανέφερε ως επιρροή τον Τζον Απντάικ: «Με τον Κόντε επιχείρησα να κάνω στην Κούβα αυτό που είχε κάνει ο Χάρυ «Λαγός» Άνγκστρομ για την αμερικανική κοινωνία». Ο Κόντε, που αποτελεί ένα είδος alterego για τον ίδιο, αγαπά τον Χέμινγουεϊ, θέλει να γίνει παίκτης του μπέιζμπολ και έχει εργαστεί και αυτός ως δημοσιογράφος.

Ολοκλήρωσε το Pasado Perfecto (Τέλειο παρελθόν), το πρώτο βιβλίο με πρωταγωνιστή τον Μάριο Κόντε. Μετά την απόρριψη της κυκλοφορίας του στην Αβάνα το δημοσίευσε στο Μεξικό από τις πανεπιστημιακές εκδόσεις (ΕDUG) στην Γκουανταλαχάρα με εισαγωγή από τον Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο II.

Με το βιβλίο αυτό κέρδισε το το Βραβείο Μεγαλύτερης Αναγνωσιμότητας της χρονιάς στις βιβλιοθήκες της Κούβας και το Βραβείο των Κριτικών το 1996. To Τέλειο παρελθόν σηματοδότησε την αρχή μιας μεταμόρφωσης στην κουβανική αστυνομική λογοτεχνία ξεκινώντας έτσι την περίφημη αστυνομική τετραλογία Las cuatro estaciones, «Oι τέσσερις εποχές» που τον έκανε παγκοσμίως γνωστό. Και τα τέσσερα βιβλία διαδραματίζονται στις τέσσερις εποχές του 1989, χρονιά της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου.

Δημοσίευσε τη συλλογή διηγημάτων Εlcazador στην Αβάνα (Ediciones Uniónτης UNEAC).

Το δεύτερο μυθιστόρημά του Vientos de cuaresma (Άνεμοι της Σαρακοστής) με ήρωα τον Κόντε που διαδραματίζεται την άνοιξη του 1989, κέρδισε το Βραβείο της UNEAC, εξασφαλίζοντας την κυκλοφορία του. Ο Αμπέλ Πριέτο, πρόεδρος της UNEAC και μετέπειτα Υπουργός Πολιτισμού, είχε πείσει τον Κάστρο να παραχωρήσει στους συγγραφείς και τους καλλιτέχνες μια μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων εκτός του νησιού ενώ πίεζε για να εκδοθεί και το πρώτο του ακυκλοφόρητο βιβλίο.

Κυκλοφόρησε στην Αβάνα (Ediciones Unión) το βιβλίο με τα δημοσιογραφικά του κείμενα El viaje más largo ενώ το μυθιστόρημα Vientos de cuaresma (Άνεμοι της Σαρακοστής) έγινε το πρώτο βιβλίο με τον Κόντε που κυκλοφόρησε στην Αβάνα. Τυπώθηκε σε μικρό αριθμό αντιτύπων που εξαντλήθηκαν αμέσως. Δημοσίευσε το δοκίμιο για τον Κουβανό συγγραφέα Αλέχο Καρπεντιέρ Un camino de medio siglo: Carpentier y la narrativa de lo real maravilloso στην Αβάνα (Editorial Letras Cubanas).

Κυκλοφόρησε στην Aβάνα (Ediciones Unión) το Τέλειο παρελθόν σε μια αναθεωρημένη έκδοση αποσπώντας το Βραβείο των Κριτικών.

Στις 13 Ιανουαρίου του ανακοινώθηκε ότι έχει κερδίσει το ισπανικό Βραβείο Καφέ Χιχόν για το μυθιστόρημα Μάσκες που συνοδευόταν από ένα χρηματικό έπαθλο δεκαέξι χιλιάδων δολαρίων. Ο ισπανικός εκδοτικός οίκος TusQuets του πρότεινε να εκδώσει τα βιβλία του. «Από αυτή τη στιγμή είσαι συγγραφέας», του είπε η Λουσία. Αγόρασαν ένα μπλε Σουμπαρού και άρχισαν να ταξιδεύουν όλο και πιο συχνά στο εξωτερικό για διαλέξεις και παρουσιάσεις.

Τον Φεβρουάριο κυκλοφόρησε στη Βαρκελώνη από τον εκδοτικό οίκο TusQuets και στην Αβάνα από τις εκδόσεις της UNEAC το μυθιστόρημα Μάσκες για το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο Χάμετ για το καλύτερο αστυνομικό μυθιστόρημα της χρονιάς. Κυκλοφόρησε το βιβλίο Los rostros de la salsa στην Αβάνα (Ediciones Unión). Το 2003 κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ με τίτλο Faces of Salsa: A Spoken History of the Music από τον εκδοτικό οίκο Smithsonian Books στην Ουάσινγκτον και τον Οκτώβριο του 2021 από τον TusQuets.

Kυκλοφόρησε στον εκδοτικό οίκο ΤusQuets το μυθιστόρημα Paisaje de otono (Φθινοπωρινό τοπίο) με ήρωα τον Κόντε που διαδραματίζεται το φθινόπωρο του 1989. Του απονεμήθηκαν το Βραβείο των Κριτικών και το Βραβείο Χάμετ.

Έφτιαξε το σπίτι του στον πρώτο όροφο του πατρικού του. Θα παραμείνει ο μόνιμος τόπος κατοικίας του με την αγαπημένη του Λουσία στην οποία αφιερώνει όλα του τα βιβλία.

Δημοσίευσε τη συλλογή διηγημάτων La puerta de Alcalá y otras cacerías στον εκδοτικό οίκο Olalla της Μαδρίτης.

Το βιβλίο Φθινοπωρινό τοπίο κυκλοφόρησε στην Αβάνα (Ediciones Unión).

Δημοσίευσε το δοκίμιο Modernidad, posmodernidad y novela policial στηνΑβάνα (Ediciones Unión). Τιμήθηκε με το Βραβείο Premio de las Islas στη Γαλλία για το Τέλειο παρελθόν.

Συνυπέγραψε με τον Ουρουγουανό συγγραφέα και καθηγητή του στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας Ντανιέλ Τσαβαρία το σενάριο της ταινίας Malabana του Ιταλού σκηνοθέτη Guido Giansoldati.

Δημοσίευσε το δοκίμιο Variaciones en negro: Relatos policiales iberoamericanos στην Αβάνα (Editorial Arte y Literatura).

Κυκλοφόρησε στη Φλόριδα από τις εκδόσεις University Press of Florida το βιβλίο Culture and the Cuban Revolution: Conversations in Havana που περιέχει τις συνομιλίες του με τον Καναδό Τζον Μ. Κερκ, καθηγητή λατινοαμερικανικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Dalhousie.

Τον Μάρτιο κυκλοφόρησε στις εκδόσεις TusQuets το ιστορικό μυθιστόρημα La novela de mi vida (Το μυθιστόρημα της ζωής μου) με θέμα τη ζωή του Κουβανού ρομαντικού ποιητή του 19ου αιώνα Χοσέ Μαρία Ερέδια (1803-1839).

Κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Αντιός, Χέμινγουεϊ στην Μπογκοτά (Editorial Norma).

Kέρδισε το Βραβείο των Κριτικών για Το μυθιστόρημα της ζωής μου.

Kυκλοφόρησε το βιβλίο του Το μυθιστόρημα της ζωής μου στην Αβάνα (Ediciones Unión).

Με το Αντιός, Χέμινγουεï μεταφράστηκε για πρώτη φορά στα αγγλικά από τον εκδοτικό οίκο Canongate.

Κυκλοφόρησε στον εκδοτικό οίκο TusQuets το μυθιστόρημα Παρελθόν χαμένο στην ομίχλη για το οποίο του απονεμήθηκε για τρίτη φορά το Βραβείο Χάμετ για το καλύτερο αστυνομικό μυθιστόρημα της χρονιάς.

Ο εκδοτικός οίκος του Λονδίνου Βitter Lemon Press κυκλοφόρησε στα αγγλικά όλη την τετραλογία της Αβάνας με διαφορετικούς τίτλους: Pasado Perfecto με τίτλο Havana Blue το 2007, Vientos de cuaresma με τίτλο Havana Gold το 2008, Máscaras, με τίτλο Havana Red το 2005 και Paisaje de otono με τίτλο Havana Black το 2006.

Τo μυθιστόρημα Παρελθόν χαμένο στην ομίχλη απέσπασε το ισπανικό Βραβείο Brigada 21 ενώ κυκλοφόρησε στα αγγλικά από τις εκδόσεις Bitter Lemon Press με τίτλο Havana Fever.

Κυκλοφόρησε στα ελληνικά το μυθιστόρημά του Αντιός, Χέμινγουεï σε μετάφραση από τα ισπανικά του Κώστα Αθανασίου που μεταφράζει το σύνολο του έργου του. «Οι ρίζες αυτού του βιβλίου είναι ακριβώς η σχέση αγάπης-μίσους που έχω με τον Χέμινγουεï. Για μένα και για πολλούς συγγραφείς της γενιάς μου υπήρξε ένας πολύ σημαντικός λογοτέχνης. Τα πρώτα μου διηγήματα είναι γραμμένα εντελώς με τον τρόπο του: διάλογοι πολύ κοφτοί, πολύ ακριβείς. Στο βιβλίο παίρνω μια δραματική στιγμή της ζωής του – τη στιγμή που συνειδητοποιεί ότι άρχισε η παρακμή, μια παρακμή όχι μόνο σωματική αλλά και πνευματική. Με ενδιέφερε αυτή η στιγμή ακριβώς επειδή εκεί αποκαλύπτεται ο πιο ανθρώπινος Χέμινγουεï, ο πιο κοντινός σε αυτό που θα μπορούσε να είναι και που πράγματι στο τέλος υπήρξε».

Στις 9 Φεβρουάριου ήρθε στην Αθήνα για την παρουσίαση του βιβλίου του Παρελθόν χαμένο στην ομίχλη προσκεκλημένος του Ινστιτούτου Θερβάντες και της Πρεσβείας της Κούβας με συνομιλητή τον συγγραφέα Πέτρο Μάρκαρη.

Τον Σεπτέμβριο κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά (El hombre que amaba a los perros) στον εκδοτικό οίκο TusQuets στην Βαρκελώνη.

Τον Νοέμβριο ξεκίνησε να γράφει το μυθιστόρημα Αιρετικοί.

Μεταφράστηκε στα ελληνικά το αστυνομικό μυθιστόρημα Μάσκες, το τρίτο της αστυνομικής τετραλογίας «Οι τέσσερις εποχές», που διαδραματίζεται το καλοκαίρι του 1989.

Κυκλοφόρησε στα ελληνικά το βιβλίο Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά με θέμα τη δολοφονία του Τρότσκι που θα γίνει το πιο δημοφιλές μυθιστόρημά του. «Εκείνο που με ώθησε προς αυτή την ιστορία ήταν το γεγονός ότι πληροφορήθηκα πως ο δολοφόνος του Τρότσκι, ο Ισπανός ρεπουμπλικάνος κομουνιστής Ραμόν Μερκαντέρ, είχε ζήσει τα τέσσερα τελευταία χρόνια της ζωής του και ότι είχε αφήσει την τελευταία του πνοή στην Κούβα. Είχε σχέση με την κουβανέζικη πραγματικότητα και η μητέρα του είχε γεννηθεί στην Κούβα στα τέλη του 19oυ αιώνα. Η συγγραφή του βιβλίου Το μυθιστόρημα της ζωής μου με είχε βάλει μπροστά σε κάποιες προκλήσεις όσον αφορά τη γλώσσα, τη δομή, την έρευνα, που με προετοίμασαν αρκετά ώστε να μπορέσω να γράψω το βιβλίο αυτό για το θάνατο του Τρότσκι».

Για το μυθιστόρημα Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά του απονεμήθηκε το Βραβείο των Κριτικών και το Βραβείο Carbet del Caribe στην Κούβα, το Βραβείο του Ιδρύματος Francesco Gelmi di Caporiacco στην Ιταλία, και το Βραβείο Ροζέ Καγιουά στη Γαλλία. Το μυθιστόρημα βραβεύτηκε στην Αθήνα με το Αthens Prize for Literature από το περιοδικό (δέ)κατα.

Στη συλλογή δοκιμίων με τίτλο Υο quisiera ser Paul Auster (Θα ήθελα να ήμουν ο Πολ Όστερ) που δημοσίευσε στις εκδόσεις Verbum ο Παδούρα γράφει για το βάρος που αισθάνεται με τις συχνές ερωτήσεις για την επιλογή του να ζει στην Κούβα: «Ο Όστερ δεν ανακρίνεται με ερωτήσεις για την κατεύθυνση της αμερικανικής οικονομίας ούτε για το γεγονός ότι συνέχισε να ζει στη χώρα του κατά τη διάρκεια των φρικτών ετών διακυβέρνησης του Τζορτζ Γ. Μπους».

Την 1η Νοεμβρίου κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα La cola de la serpiente (H oυρά του φιδιού) στον εκδοτικό οίκο TusQuets με τον ήρωα Μάριο Κόντε να ερευνά μια δολοφονία στην κινέζικη συνοικία της Αβάνας. Μια ιστορία που ξεκίνησε ως διήγημα τo 1994 και πρωτοκυκλοφόρησε το 1998 στην έκδοση του βιβλίου Αντίο Χέμινγουεϊ στην Κούβα.

Απέκτησε την ισπανική υπηκοότητα.

Του απονεμήθηκε το εθνικό Βραβείο της Κούβας, η σπουδαιότερη λογοτεχνική διάκριση της χώρας.

Μαζί με τη σύζυγό του Λουσία Λόπες Κολ συμμετείχαν στη συγγραφή των σεναρίων για τις επτά ταινίες μικρού μήκους της σπονδυλωτής ταινίας Επτά μέρες στην Αβάνα σε σκηνοθεσία των Μπενίσιο Ντελ Τόρο, Χούλιο Μέντεμ, Γκασπάρ Νοέ, Λοράν Καντέ, Ελία Σουλεϊμάν, Πάμπλο Τραπέρο και Χουάν Κάρλος Ταμπίο.

Τον Μάρτιο ολοκλήρωσε το μυθιστόρημα Αιρετικοί (Ηerejes).

Στις 26 Ιουνίου ήρθε για δεύτερη φορά στην Αθήνα στην ενότητα του Ανταίου Χρυσοστομίδη «Οι συγγραφείς του κόσμου στον Ιανό» με την υποστήριξη του Ινστιτούτου Θερβάντες και του 5ου Φεστιβάλ Ιβηροαμερικανικής Λογοτεχνίας ΛΕΑ για το μυθιστόρημα Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά σε μια συνομιλία με τον Πέτρο Μάρκαρη.

Στις 29 Αυγούστου κυκλοφόρησε στον εκδοτικό οίκο TusQuets το μυθιστόρημα Αιρετικοί με το οποίο απέσπασε το ισπανικό Βραβείο Ciudad de Zaragoza ως το καλύτερο ιστορικό μυθιστόρημα της χρονιάς.

Τον Σεπτέμβριο πέθανε ο πατέρας του.

Στις 6 Ιανουαρίου κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ από τον εκδοτικό οίκο Farrar, Straus and Giroux το μυθιστόρημα O άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά.

Υπέγραψε το σενάριο για την ταινία Επιστροφή στην Ιθάκη σε συνεργασία με τον Γάλλο σκηνοθέτη Λοράν Καντέ ο οποίος το 2012 είχε βρεθεί στη Κούβα για να σκηνοθετήσει τη συμμετοχή του στη σπονδυλωτή ταινία «Επτά μέρες στην Αβάνα» μεταφέροντας στην οθόνη την ιστορία ενός ήρωα από το βιβλίο του Παδούρα (Το μυθιστόρημα της ζωής μου). Στη διάρκεια της συνεργασίας τους συνειδητοποίησαν ότι η ιστορία αυτή δε θα μπορούσε να αναπτυχθεί σε μια ταινία μικρού μήκους και αποφάσισαν να γράψουν κάτι άλλο για εκείνη την ταινία και να κρατήσουν την ιστορία για το σενάριο μιας ολοκληρωμένης μεγάλου μήκους ταινίας. Ο Λοράν Καντέ κέρδισε με την ταινία Επιστροφή στην Ιθάκη το μεγάλο Βραβείο στο τμήμα «Venice Days» του 71ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας.

Δημοσίευσε στον ΤusQuets τη συλλογή διηγημάτων Aquello estaba deseando ocurrir.

Στις 17 Δεκεμβρίου ξεκίνησε να γράφει το μυθιστόρημα Διαφάνεια του χρόνου.

Του απονεμήθηκε το λογοτεχνικό Βραβείο «Πριγκίπισσα των Αστουριών» για το σύνολο του έργου του – μια εξαιρετικά σημαντική διάκριση που ξεπερνά τα όρια του ισπανόφωνου κόσμου.

Στις 17 Μαρτίου παρουσίασε στην τρίτη του επίσκεψη στην Αθήνα το μυθιστόρημα Αιρετικοί στο Public Cafe στην πλατεία Συντάγματος. Συνομίλησαν μαζί του η δημοσιογράφος Μικέλα Χαρτουλάρη και ο μεταφραστής του Κώστας Αθανασίου.

Κυκλοφόρησε τα βιβλία Como nace un personagje και La libertad como herejia στον εκδοτικό οίκο TusQuets.

Τον Απρίλιο κυκλοφόρησε σε μορφή μυθιστορήματος το κινηματογραφικό σενάριο της ταινίας Επιστροφή στην Ιθάκη σε συνεργασία με τον Λοράν Καντέ στον εκδοτικό οίκο TusQuets. Ένα πορτραίτο των ονείρων, της πραγματικότητας, των επιθυμιών και των απογοητεύσεων της σύγχρονης Κούβας.

Τον Ιούνιο προβλήθηκαν στην Αθήνα οι ταινίες του Φέλιξ Βισκαρέτ Οι άνεμοι της Αβάνας (βασισμένη στο μυθιστόρημα Άνεμοι της Σαρακοστής) και οι Μάσκες της Αβάνας (βασισμένη στις Μάσκες).

Toν Δεκέμβριο η τετραλογία της Αβάνας έγινε τηλεοπτική σειρά τεσσάρων επεισοδίων στο Netflix με τίτλο Four Seasons in Havana σε σκηνοθεσία του Φέλιξ Βισκαρέτ. Ήταν διαθέσιμη μέχρι τον Νοέμβριο του 2020 οπότε και έληξε το συμβόλαιο με την εταιρεία παραγωγής.

Κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Αιρετικοί από τον εκδοτικό Farrar, Straus and Giroux στη Νέα Υόρκη.

Έγινε επίτιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μεξικού Νacional Autonoma (UNAM) και στο Πανεπιστήμιο του Περού Pontificia Universidad Catolica (PUCP).

Στις 14 Ιουνίου ήρθε στην Αθήνα με αφορμή τη μετάφραση στα ελληνικά του μυθιστορήματος Η διαφάνεια του χρόνου στο πλαίσιο του 10ου Φεστιβάλ ΛΕΑ με συνομιλήτρια τη δημοσιογράφο Μικέλα Χαρτουλάρη στο Public όπου προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ της συζύγου του Λουσία Λόπες Κολ «Γράφοντας στην Κούβα». Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στη συνέχεια στον Άγιο Νικόλαο και στα Χανιά της Κρήτης.

Κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση το μυθιστόρημα Αντίο Χέμινγουεϊ.

Τον Φεβρουάριο κυκλοφόρησε στον ΤusQuets τη συλλογή δοκιμίων Αgua por todas partes: Vivir y escribir en Cuba, μια αποκαλυπτική περιήγηση στο περιβάλλον και τις επιρροές, τις εμμονές και την περίπλοκη διαδικασία της συγγραφής σε επιμέλεια της Λουσία Λόπες Κολ.

Στις 25 Οκτωβρίου κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Σαν σκόνη στον άνεμο (Como polvo en el viento) στον εκδοτικό οίκο ΤusQuets της Βαρκελώνης.

Στις 6 Ιουνίου κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Σαν σκόνη στον άνεμο σε μετάφραση του Κώστα Αθανασίου. Ένα βιβλίο για την κουβανέζικη διασπορά μέσα από τα πορτρέτα μιας παρέας Κουβανών που ζουν σε διαφορετικές πόλεις του κόσμου: Βαρκελώνη, Μαϊάμι, Μαδρίτη, Πουέρτο Ρίκο, Μπουένος Άιρες, Νέα Υόρκη. Ένας ύμνος στη φιλία και μια καταγραφή της κουβανέζικης πραγματικότητας μέσα από τις αναμνήσεις των ηρώων.

Στις 20 Ιουνίου παρουσίασε στην Αθήνα το μυθιστόρημα Σαν σκόνη στον άνεμο στο πλαίσιο του 14ου Ιβηροαμερικανικού Φεστιβάλ ΛΕΑ σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Καστανιώτη, με την υποστήριξη του Ινστιτούτου Θερβάντες και με τη συνεργασία της Πρεσβείας της Κούβας στο Μουσείο Μπενάκη συνομιλώντας με τη δημοσιογράφο Μικέλα Χαρτουλάρη και τον συγγραφέα Πέτρο Μάρκαρη.