Η Ιωάννα Καρατζαφέρη βιώνει τη ζωή χωρίς να αγνοεί το θάνατο. Του συμπεριφέρεται όπως σε μια τελεία στο τέλος μιας παραγράφου. Κάποτε του ξεγλιστράει, αλλά αυτή η απόδραση ξέρει ότι είναι προσωρινή. Στο μεταξύ μπορεί να εργάζεται, να διασκεδάζει, να ταξιδεύει, να γοητεύεται και να ερωτεύεται χωρίς σημεία στίξης που περιλαμβάνουν το θαυμαστικό. Πάντα όμως ξαναγυρίζει στο γράψιμο.
