Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου στο Όουκ Παρκ της πολιτείας του Ιλινόις από τον γιατρό Κλάρενς Χέμινγουεϊ και τη δασκάλα μουσικής Γκρέις Χολ.

Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο έπιασε δουλειά ως ανταποκριτής στην εφημερίδα Kansas City Star.

Υπηρέτησε εθελοντικά ως οδηγός ασθενοφόρου στον ιταλικό στρατό στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου και τραυματίστηκε σοβαρά από όλμο στις 8 Ιουλίου κοντά στον ποταμό Πιάβε. Γνώρισε τη νοσοκόμα Άγκνες φον Κουρόφσκι και σύναψε σχέση μαζί της· η σχέση του αυτή αποτελεί και τον άξονα του αυτοβιογραφικού του μυθιστορήματος Αποχαιρετισμός στα όπλα.

Επέστρεψε στις ΗΠΑ, όπου και συνέχισε τη δημοσιογραφική του καριέρα ως ανταποκριτής στην Toronto Star και στη Star Weekly. Γνώρισε τον Σέργουντ Άντερσον, ο οποίος τον επηρέασε σημαντικά και τον βοήθησε στα πρώτα του συγγραφικά βήματα.

Παντρεύτηκε την πρώτη από τις τέσσερις συζύγους του, τη μουσικό Χάντλεϊ Ρίτσαρντσον από το Σεντ Λιούις. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι.

Συνέχισε να εργάζεται ως πολεμικός ανταποκριτής σε αμερικανικές εφημερίδες, καλύπτοντας μεταξύ άλλων τη Μικρασιατική Καταστροφή και σύναψε φιλικές σχέσεις με την ελίτ των εκπατρισμένων Αμερικανών και Βρετανών διανοουμένων όπως ο Σκοτ Φιτζέραλντ, η Γερτρούδη Στάιν, ο Φορντ Μάντοξ Φορντ, ο Έζρα Πάουντ, ο Τζέιμς Τζόυς.

Περιμένοντας τη γέννηση του πρώτου του παιδιού, αποφάσισε να μετακομίσει στο Τορόντο όπου ξεκίνησε συνεργασία με την εφημερίδα Toronto Daily Star. Στις 10 Οκτωβρίου γεννήθηκε ο γιος του Τζακ και λίγους μήνες αργότερα επέστρεψε με την οικογένειά του στο Παρίσι.

Κυκλοφόρησε από τον οίκο Boni & Liveright η πρώτη του συλλογή διηγημάτων Στην εποχή μας με κεντρικό ήρωα το μυθιστορηματικό άλτερ έγκο του, Νικ Άνταμς. Tο καλοκαίρι συνάντησε τον Φιτζέραλντ που μόλις έχει εκδώσει τον Υπέροχο Γκάτσμπι. Τον σύστησε στον εκδότη του Μαξ Πέρκινς που επιχείρησε να τον φέρει στον εκδοτικό οίκο Scribner. O Φιτζέραλντ έριξε την ιδέα να γράψει ένα βιβλίο που θα απέρριπτε ο Λίβεραïτ ακυρώνοντας το συμβόλαιο. Ο Χέμινγουεϊ έγραψε το προσχέδιο του Κι ο ήλιος ανατέλλει που ολοκλήρωσε αργότερα στο Παρίσι. Το κράτησε και έγραψε γρήγορα το βιβλίο Οι χείμαρροι της άνοιξης, μια παρωδία στο Μαύρο γέλιο του Σέργουντ Άντερσον που μόλις είχε βγει από τις εκδόσεις Boni & Liveright. Ο εκδότης του αντιλήφθηκε το παρασκήνιο και τελικά απελευθέρωσε τον Χέμινγουεϊ που υπέγραψε αμέσως με τον Scribner. Τον Μάιο κυκλοφόρησε το βιβλίο Xείμαρροι της άνοιξης ενώ τον Οκτώβριο ακολούθησε Κι ο ήλιος ανατέλλει εγκαινιάζοντας με μεγάλη επιτυχία τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον εκδοτικό οίκο.

Τον Απρίλιο χώρισε με την Χάντλεϊ Ρίτσαρντσον, για να παντρευτεί τη φίλη της, Πολίν Φάιφερ, δημοσιογράφο του Vogue. Δημοσίευσε το διήγημα «Οι φονιάδες» («The Killers») στο Scribner’s Magazine. Συμπεριλήφθηκε στη δεύτερη συλλογή διηγημάτων του Άντρες χωρίς γυναίκες που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά από τις εκδόσεις Scribner. Το διήγημα «Οι φονιάδες» μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη το 1946 σε σκηνοθεσία του Pόμπερτ Σιόντμακ, τo 1956 σε σκηνοθεσία του Αντρέι Ταρκόφσκι και το 1964 σε σκηνοθεσία του Ντον Σίγκελ.

Εγκαταστάθηκε με την Πολίν στο Κι Ουέστ της Φλόριντα. Στις 28 Ιουνίου γεννήθηκε ο γιος του Πάτρικ. Στις 6 Δεκεμβρίου ο πατέρας του αυτοκτόνησε.

Κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Αποχαιρετισμός στα όπλα, βασισμένο στις εμπειρίες του από το ιταλικό μέτωπο, το οποίο γνώρισε επίσης μεγάλη επιτυχία. Το βιβλίο μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη το 1932 σε σκηνοθεσία του Φρανκ Μπορζέιτζ κερδίζοντας δύο βραβεία Όσκαρ και το 1957 σε σκηνοθεσία του Τσαρλς Βίντορ.

Γεννήθηκε ο δεύτερος γιος του με την Πoλίν, Γκρέγκορι.

Εγκαταστάθηκε σε δωμάτιο ξενοδοχείου στην Αβάνα. Κυκλοφόρησε το αφήγημα Θάνατος το απομεσήμερο, με θέμα τις ισπανικές ταυρομαχίες.

Κυκλοφόρησε η τρίτη συλλογή διηγημάτων του με τον τίτλο Ο νικητής δεν παίρνει τίποτα. Ταξίδεψε με την Πολίν Φάιφερ στην Αφρική.

Κυκλοφόρησε το αφήγημα Οι πράσινοι λόφοι της Αφρικής με τις εντυπώσεις του από το ταξίδι στην Αφρική.

Συνάντησε στο Κι Ουέστ τη δημοσιογράφο και συγγραφέα Μάρθα Γκέλχορν, ανταποκρίτρια στο περιοδικό Collier’s. Μαζί κάλυψαν δημοσιογραφικά τον Ισπανικό Εμφύλιο.

Κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Να έχεις και να μην έχεις, που το 1944 έγινε ταινία με τίτλο Η σειρήνα της Μαρτινίκα με τους Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και Λορίν Μπακόλ σε σκηνοθεσία Χάουαρντ Χοκς και κινηματογραφική μεταφορά του Γουίλιαμ Φώκνερ.

Συγκέντρωσε στον τόμο The Fifth Column and the First Forty-Nine Stories όλα του τα διηγήματα, προτάσσοντας τα τέσσερα που είχε γράψει την ίδια εκείνη χρονιά. Στον πρόλογο σημειώνει ότι θα ήθελε να ζήσει αρκετά για να γράψει «τρία ακόμα μυθιστορήματα και εικοσιπέντε διηγήματα».

Toν Φεβρουάριο ταξίδεψε με το σκάφος του, την «Πιλάρ», στην Αβάνα, νοίκιασε το αγαπημένο του δωμάτιο «511» στο ξενοδοχείο «Άμπος Μούντος» και ξεκίνησε να γράφει το Για ποιον χτυπά η καμπάνα με θέμα τον Ισπανικό Εμφύλιο. Τον Απρίλιο η Μάρθα Γκέλχορν νοίκιασε και ανακαίνισε την έπαυλη Φίνκα Βίχια έξω από την Αβάνα, που αποτέλεσε το καταφύγιο του συγγραφέα για τα επόμενα είκοσι δύο χρόνια. Τον Δεκέμβριο έφυγε οριστικά από το σπίτι του Κι Ουέστ παίρνοντας μαζί του τα πράγματα του, οκτακόσια βιβλία, πίνακες του Μιρό και του Γκρις και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Φίνκα Βίγια.

Παρέδωσε το χειρόγραφο του Για ποιον χτυπά η καμπάνα στον Μαξ Πέρκινς. Στις 21 Οκτωβρίου κυκλοφόρησε με θερμές κριτικές και τέσσερις μέρες αργότερα η Παραμάουντ του πρόσφερε εκατό χιλιάδες δολάρια για τα κινηματογραφικά δικαιώματα. Το μυθιστόρημα μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη τρία χρόνια αργότερα σε σκηνοθεσία του Σαμ Γουντ με τον Γκάρι Κούπερ, την Ίνγκριντ Μπέργκμαν και την Κατίνα Παξινού στο ρόλο της Πιλάρ για τον οποίο τιμήθηκε με το Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου. Στις 21 Νοεμβρίου παντρεύτηκε την Μάρθα Γκέλχορν.

Έγινε πολεμικός ανταποκριτής του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου για το Collier’s. Κατατάχτηκε στη Βασιλική Αεροπορία και τον Ιούνιο του 1944 συμμετείχε στην Aπόβαση της Νορμανδίας. Έδωσε την προσωπική του μάχη για την απελευθέρωση του Παρισιού με τη συμμετοχή του στην κατάληψη του στρατηγικής σημασίας ξενοδοχείου «Ριτζ» και προσχώρησε στην Τέταρτη Μεραρχία Πεζικού. Γνώρισε την πολεμική ανταποκρίτρια Μαίρη Γουέλς με την οποία παντρεύτηκαν τον Μάρτιο του 1946.

To διήγημα «Η σύντομη ευτυχισμένη ζωή του Φράνσις Μακόμπερ» από τη συλλογή Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με τίτλο Υπόθεση Μακόμπερ σε σκηνοθεσία του Ζόλταν Κόρντα με πρωταγωνιστή τον Γκρέγκορι Πεκ.

Κυκλοφόρησε το βιβλίο Μέσ’ από το ποτάμι και στα δέντρα με θέμα την ανικανότητα του ανθρώπου να αιχμαλωτίσει τα χαμένα νιάτα.

Κυκλοφόρησε η κλασική νουβέλα του Ο γέρος και η θάλασσα, για την οποία τιμήθηκε με το Βραβείο Πούλιτζερ. Ο συγγραφέας είχε εμπνευστεί το βιβλίο από τη ζωή του στην Κούβα. Το βιβλίο μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη το 1958 σε σκηνοθεσία του Τζον Στάρτζες.

Στις 28 Οκτωβρίου του απονεμήθηκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας για «την άρτια αφηγηματική του τεχνική, όπως την απέδειξε πρόσφατα στο βιβλίο του Ο γέρος και η θάλασσα, και για την επιρροή του στο σύγχρονο ύφος». Στο λόγο που έγραψε για να απαγγελθεί από τον Αμερικανό πρέσβη σημείωσε: «Πόσο απλή θα ήταν η τέχνη του γραψίματος, αν έπρεπε απλώς να γράφει κανείς με τρόπο διαφορετικό κάτι που έχει ήδη γραφτεί. Kαθώς το παρελθόν είναι γεμάτο σημαντικούς συγγραφείς, ο συγγραφέας οφείλει να προσπαθεί να φτάσει εκεί που δεν μπορεί να φτάσει, εκεί όπου κανείς δεν μπορεί να τον βοηθήσει».

Το μυθιστόρημα Κι ο ήλιος ανατέλλει μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη με τίτλο Ο ήλιος ανατέλλει ξανά σε σκηνοθεσία του Χένρι Κινγκ και πρωταγωνιστή τον Γκρέγκορι Πεκ.

Το πρωί της Κυριακής, στις 2 Ιουλίου ύστερα από πολλά προβλήματα υγείας και δύο απόπειρες αυτοκτονίας, ο Χέμινγουεϊ σηκώθηκε πολύ νωρίς και ενώ η Μαίρη κοιμόταν ακόμη, βρήκε το κλειδί για την αποθήκη όπου και βρίσκονταν τα όπλα, γέμισε ένα κυνηγετικό δίκαννο που χρησιμοποιούσε για να πυροβολεί τα περιστέρια και το έφερε στην μπροστινή είσοδο του σπιτιού στο Κέτσαμ του Άινταχο. Το έβαλε στο μέτωπό του και πυροβόλησε.

Κυκλοφόρησε το αφήγημα Μια κινητή γιορτή, ένα αυτοβιογραφικό χρονικό για το Παρίσι κατά την περίοδο μεταξύ 1921 και 1926 που ξεκίνησε να γράφει στην Κούβα το 1957. «Το Παρίσι άξιζε πάντα τον κόπο και σε αντάμειβε για οτιδήποτε του πρόσφερες. Όμως έτσι ήταν το Παρίσι τον πρώτο καιρό, όταν εμείς ήμασταν πολύ φτωχοί και πολύ ευτυχισμένοι».

Κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Νησιά της Καραϊβικής.

Καθιερώθηκε στις ΗΠΑ το λογοτεχνικό βραβείο PEN/Hemingway Award. 

Καθιερώθηκε στην Ιταλία το λογοτεχνικό βραβείο Hemingway.

Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το μυθιστόρημά του Ο κήπος της Εδέμ, το οποίο ο Χέμινγουεϊ είχε αρχίσει να γράφει το 1946.

Το μυθιστόρημα Ο γέρος και η θάλασσα κυκλοφόρησε σε μετάφραση του Φώντα Κονδύλη και εικονογράφηση του Ντίνου Πετράτου.

Κυκλοφόρησαν τα μυθιστορήματα Κι ο ήλιος ανατέλλει (Φιέστα) σε μετάφραση του Μιχάλη Μακρόπουλου και Αποχαιρετισμός στα όπλα σε μετάφραση της Άννας Παπασταύρου. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το αυτοβιογραφικό χρονικό Μια κινητή γιορτή σε μετάφραση του Σταύρου Παπασταύρου. Το ομότιτλο διήγημα μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη σε σκηνοθεσία του Χένρι Κινγκ με πρωταγωνιστές τον Γκρέγκορι Πεκ και την Άβα Γκάρντνερ.

Κυκλοφόρησαν το μυθιστόρημα Να έχεις και να μην έχεις σε μετάφραση του Σταύρου Παπασταύρου και το αφήγημα Οι πράσινοι λόφοι της Αφρικής σε μετάφραση της Άννας Παπασταύρου και η συλλογή διηγημάτων Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο σε μετάφραση του Μιχάλη Μακρόπουλου.

Κυκλοφόρησαν τα μυθιστορήματα Για ποιον χτυπά η καμπάνα σε μετάφραση της Άννας Παπασταύρου και Μέσα απ' το ποτάμι και στα δένδρα σε μετάφραση του Μιχάλη Μακρόπουλου.

Κυκλοφόρησαν το αφήγημα Θάνατος το απομεσήμερο σε μετάφραση του Μιχάλη Μακρόπουλου και το μυθιστόρημα Ο κήπος της Εδέμ σε μετάφραση της Άννας Παπασταύρου.

Κυκλοφόρησε σε μετάφραση Μιχάλη Μακρόπουλου το μυθιστόρημα Αληθινό με το πρώτο φως, με θέμα το ταξίδι του συγγραφέα στην Κένυα το 1953-1954. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε η συλλογή διηγημάτων Στην εποχή μας, το πρώτο βιβλίο που εξέδωσε στις ΗΠΑ μετά την επιστροφή του από την Ευρώπη το 1925, σε μετάφραση του Ηλία Μαγκλίνη.

Κυκλοφόρησε σε μετάφραση του Ηλία Μαγκλίνη και του Κωστή Καλογρούλη το βιβλίο Με υπογραφή Χέμινγουεϊ 1920-1922: Ιταλία, Βαλκάνια, Μικρασιατική καταστροφή με δημοσιογραφικά κείμενα της περιόδου 1920-1922 και περιλαμβάνει τις ανταποκρίσεις του για τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Κυκλοφόρησε το βιβλίο Με υπογραφή Χέμινγουεϊ 1923-1939: Οι πέστροφες, τα λιοντάρια, ο Ισπανικός Εμφύλιος σε μετάφραση του Ηλία Μαγκλίνη και του Κωστή Καλογρούλη με δημοσιογραφικά κείμενα που έγραψε στην περίοδο 1923-1939.

Το βιβλίο Νησιά της Καραϊβικής κυκλοφόρησε σε μετάφραση του Αντώνη Καλοκύρη. Δημοσιευμένα για πρώτη φορά το 1970, εννέα χρόνια μετά τον θάνατό του, τα Νησιά της Καραϊβικής αφηγούνται την ιστορία ενός καλλιτέχνη και τυχοδιώκτη – ενός ανθρώπου που μοιάζει πολύ στον ίδιο τον συγγραφέα.

Κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση το βιβλίο Μια κινητή γιορτή στη μετάφραση του Σταύρου Παπασταύρου.

Κυκλοφόρησε σε μετάφραση του Ηλία Μαγκλίνη το βιβλίο Με υπογραφή Χέμινγουεϊ 1941-1956: Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Αφρική, Κούβα με δημοσιογραφικά κείμενα που καλύπτουν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τα μεταπολεμικά χρόνια.

Τον Απρίλιο προβλήθηκε στις ΗΠΑ σε τρία επεισόδια το ντοκιμαντέρ Χέμινγουεϊ για τη ζωή του νομπελίστα συγγραφέα που σκηνοθέτησε ο Κεν Μπερνς σε συνεργασία με την Λιν Νόβικ.